müziğe dans vs. dansa müzik

oturum izni #5: utanma

oturum izni'nin dördüncü bölümünde göç sürecinin en önemli sorularından birine, "nasıl arkadaş edinirim?", "nasıl sevgili edinirim?" ve benzeri varyasyonlara değiniyor ve hepsinin altında yatan temel sebebi yine göç perspektifinden ele almaya çalışıyoruz.

"yurtdışına nasıl çıkarız abi?"

bazı şeyler dahili, bazı şeyler harici motivasyon ürünüdür. oturum izni'nin bu ilginç dördüncü bölümü bazı yolculukların sadece dahili motivasyonlarla çıkılan şeyler olduğu ve harici motivasyonla çıkılan yollarda olduğu gibi başkasının deneyimini paylaşarak yol haritası çıkartmanın mümkün olmayabileceği fikri üzerinden göçmenlik deneyiminin garip bir şekilde bir parçası olan "yurtdışına nasıl çıkılır?" sorusunu göğüslemeyi ve karşılamayı ele alıyor. it's just a nod to the canon.

müziğe dans vs. dansa müzik

oturum izni'nin üçüncü bölümünde, can dostum ilkin taşdelen'i kendi balkonunda yakalıyor ve erdek'ten ankara'ya ve ankara'dan berlin'e uzanan kendi göç deneyimi üzerinden bireysellikle komünallik arasındaki farkları, kendini tekrar üreten gurbet yalnızlığını ve müziğe göre dans etmekle müziği dansına göre değiştirmek arasındaki bıçak sırtı kararları konuşuyoruz. it's just a nod to the canon.

mukayese

oturum izni'nin ikinci bölümünde, çok sevgili dinleyicimiz raşit şakar'ın bize gönderdiği mail üzerinden önce berlin'deki farklı dalga ve farklı nesil göçmenlerin birbirleri arasındaki iletişimsizliği ufacık tefecik değerlendiriyor, ardından da asıl mevzumuza doğru adeta bir ezio auditore edasıyla kollarımızı açıp fırlanıyoruz: göçmenliğin en önemli ilk evrelerinden, mukayese.  it's just a nod to the canon.

peki tamam da, biz niye göçtük?

oturum izni'nin birinci bölümünde mikrofonumuzu berlin sokaklarına, can dostum kubi öztürk ile tam aramıza alıyoruz ve 2015-16 yıllarının şiddetli kaosundan, gezi'nin bizde bıraktığı bizli mağlubiyet hissine; cıkcıkcı teyzelerden ekonomik ihtimalsizliğe kadar geniş bir konuda kubi ile birlikte deneyimlerimizi masaya yatırıp şu temel soruyu ele alıyoruz: peki tamam da, biz niye göçtük?  it's just a nod to the canon.