Ep 76 Η ανάγκη για επιβίωση είναι η ισχυρότερη δύναμη στο σύμπαν

Ep. 80 Δεν είσαι μόνος, δεν είσαι μόνη

Στα 16 της έμαθε πράγματα που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να ξέρει. Σήμερα βρίσκει το θάρρος να τα μοιραστεί μαζί μας . Η Κατερίνα Κολοντούρου εκμυστηρεύεται στην Πίστη Κρυσταλλίδου πτυχές των  ανθρώπων  που αντιμετώπισαν τον καρκίνο και συνεχίζουν να μαθαίνουν πώς να ζουν μετά από αυτόν. Η Κατερινα στα 16 της βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να γνωρίσει. Νοσοκομεία, θεραπείες, φόβος, αλλαγές στο σώμα, απώλειες που δεν φαίνονται πάντα με γυμνό μάτι. Μας μίλησε   για το πώς είναι να μεγαλώνεις απότομα. Για το κορίτσι που άφησε πίσω στα 16 της. Για τις σχέσεις που αλλάζουν. Για την αθωότητα που χάνεται. Για τη δυσκολία να ονειρευτείς όταν έχεις μάθει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Μια συζήτηση τρυφερή, ειλικρινής και βαθιά ανθρώπινη. Για όσους πέρασαν μια μεγάλη δοκιμασία. Για όσους αγαπούν κάποιον που πέρασε. Και για όσους προσπαθούν ακόμη να βρουν τον δρόμο τους μετά τη θύελλα. 🎧 [https://fonts.gstatic.com/s/e/notoemoji/17.0/1f3a7/72.png] Άκουσε το επεισόδιο. Και αν κάποια φράση της Κατερίνας σε άγγιξε, κράτησέ τη. Αν όμως σου θύμισε κάποιον που παλεύει να ξαναβρεί τα όνειρά του, στείλε του αυτό το επεισόδιο. Μπορεί να είναι ακριβώς η συζήτηση που χρειαζόταν να ακούσει σήμερα.

Ep 79 Με αντίστροφη μέτρηση

Στα 20 σου τι μετράς; Όνειρα ή μια αντίστροφη μέτρηση; Σήμερα γνωρίζουμε τον Γιώργο. Είναι 20 χρονών. Σε μια ηλικία που όλα μοιάζουν να ξεκινούν, εκείνος βρέθηκε να ζει μια δική του αντίστροφη μέτρηση. Να μετρά κύκλους χημειοθεραπείας. Να μετρά μέρες. Να μετρά αντοχές. Αλλά αυτή η ιστορία δεν είναι μόνο για τον καρκίνο. Είναι για τις σχέσεις που αλλάζουν. Για φίλους που δεν ξέρουν πώς να σταθούν. Για βλέμματα που κάποιες φορές μοιάζουν πιο βαριά κι από τις λέξεις, γιατί δεν κουβαλούν στήριξη αλλά οίκτο. Και τελικά, είναι για εκείνη τη στιγμή που αποφασίζεις πως δεν είσαι η ασθένειά σου. Δεν είσαι το βλέμμα των άλλων. Είσαι όσα επιλέγεις να κρατήσεις από αυτή τη διαδρομή. 🎧 [https://fonts.gstatic.com/s/e/notoemoji/17.0/1f3a7/72.png] Πάτησε play. Ίσως αυτό το επεισόδιο αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις έναν νέο άνθρωπο που δίνει τη δική του μάχη.

Ep 78 Αντέχουμε για την αγάπη

Τι μορφή παίρνει η αγάπη όταν η ζωή σε δοκιμάζει; Μια εμβληματική Ελληνίδα. Μια γυναίκα-σύμβολο. Η Βούλα Πατουλίδου έρχεται στο Ημερολόγιο Μάχης και μοιράζεται μια ιστορία αγάπης που δεν έχει ακουστεί συχνά δημόσια. Όχι ως Ολυμπιονίκης. Ως σύζυγος. Ως συνοδοιπόρος. Ως άνθρωπος που βρέθηκε δίπλα στον καρκίνο και είδε τη ζωή να αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Μια συζήτηση για την αγάπη στα δύσκολα. Για την απώλεια, την αντοχή και εκείνο το «συνεχίζω» που πολλές φορές βγαίνει πιο δύσκολα κι από τα δάκρυα.

Ep. 77 ΔΕΝ είναι Ντροπή

Πόσο εύκολο είναι τελικά να μιλήσεις για κάτι που σε φοβίζει; Σε αυτό το επεισόδιο δεν υπάρχουν «σωστές» απαντήσεις, ούτε έτοιμα σενάρια. Υπάρχει μια ανοιχτή, ειλικρινής συζήτηση — από αυτές που συνήθως αποφεύγουμε, αλλά έχουμε περισσότερο ανάγκη. Με αφορμή τον μήνα ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο των όρχεων, τρεις άνθρωποι με διαφορετική διαδρομή συναντιούνται και μιλούν χωρίς φίλτρα: • Ο Κωνσταντίνος Ράικος επιχειρηματίας και επιζών   • Η Πίστη Κρυσταλλίδου φροντίστρια νοσούντα και Πρόεδρος της ΑΜΚΕ “Win Cancer”   • Ο Περικλής Παπαλουκάς ψυχολόγος υγείας   Μοιράζονται εμπειρίες, συναισθήματα και πρακτική γνώση. Όχι θεωρητικά. Ανθρώπινα. Γιατί τελικά… «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ» Είναι αυτοφροντίδα.   Είναι δύναμη.   Είναι ευθύνη. Αν αυτή η συζήτηση σε κάνει έστω και λίγο να σκεφτείς διαφορετικά, τότε άξιζε να γίνει.

Ep 76 Η ανάγκη για επιβίωση είναι η ισχυρότερη δύναμη στο σύμπαν

Στα 16 σου θέλεις να μαθαίνεις για έρωτες, για το μέλλον , για τη ζωή . Ο Γιώργος στα 16 του έμαθε ότι έχει καρκίνο του αίματος σε προχωρημένο στάδιο. Στο νέο επεισόδιο του Ημερολογίου Μάχης, η Πίστη Κρυσταλλίδου συναντά τον Γιώργο, που πριν καν ενηλικιωθεί βρέθηκε αντιμέτωπος με κάτι ακόμα πιο σκληρό: αλλεργία στο βασικό φάρμακο των χημειοθεραπειών. Η θεραπεία που βρέθηκε ήταν πειραματική. Σήμερα, στα 33 του, δεν μιλά για «θαύματα». Μιλά για το πώς αυτή η εμπειρία αναδιαμόρφωσε τη φιλοσοφία ζωής του. Για το πώς ο φόβος έγινε επίγνωση και  ευθύνη απέναντι στον χρόνο που του δόθηκε. Η ιστορία του Γιώργου είναι  φάρος για κάθε άνθρωπο που αυτή τη στιγμή φοβάται αλλά συνεχίζει.