Tomeloze ambitie

Opleidingen en niveau worden naar mijn idee vaak overschat en verkeerd begrepen. Mijn broertje is de enige praktisch opgeleide in onze familie. Wat mijn ouders hem vooral hebben meegegeven is het maken van goede, financiële keuzes, goed kunnen communiceren op de werkvloer en voor jezelf opkomen. Daardoor kan hij ook met zijn 'lage' opleiding en baan prima rondkomen en geniet hij veel respect op de werkvloer. Wat je van je ouders aan levenslessen meekrijgt is ontzettend belangrijk voor je succes.

Mavo scholen hebben allerlei kinderen met verschillende EQ's, ik ben later havo en vwo gaan doen, met mavo begonnen met een onwijs leuke groep kinderen, met allemaal een gezond EQ, dus dit is wel een bepaald vooroordeel nog steeds helaas, het ligt echt vaak aan de schoolsfeer en die kan erg verschillen tussen scholen

Toen ik een periode regelmatig aan mijn dochter vroeg: Wat zou je later willen worden? Was het antwoord vaak: weet ik nog niet! Tot we een keer de autowasstraat in reden en iemand daar stond met een hogedrukspuit om de nummerplaten even alvast schoon te spuiten ofzo. Zei ze ineens: DAT wil ik worden! Een autowasstraatmevrouw. Mooie ambities 🥰

Ah mooi dat jullie mijn inbreng bespreken 🫶🏻 dank! Mooi gesprek!

Nee Caroline, je bent niet te weinig thuis. Mooi samengevat door Charlot; de tijd die je er bent bewust met elkaar doorbrengen is zoooooveel meer waard!! You rock!

Schuldgevoel wordt liniadirecta achter de baby aan de baarmoeder uit geslingerd. 😳

Kunnen we stoppen met het noemen van ‘hoger’ en ‘lager’ niveau? Hierbij noem je iemand met een praktijkgerichte opleiding laagopgeleid en dus minder. Groetjes Nouk

Ik herken jullie verhaal over Sara bij de trampoline heel erg. Heeft onze oudste ook en ik heb me daar altijd druk om gemaakt. Maar nu zit hij sinds een paar maanden op school en zet hij de stap wel. Gisteren nog, speelt hij met andere kindjes in de speeltuin. Misschien komt dus bij Sara ook vanzelf als ze ouder wordt!

Mijn moeder is altijd verdrietig geweest dat ik nooit veel vrienden had, geen vriendje kreeg en koos voor een leven zonder partner en kinderen. Ik ging liever op reis en dat snapte ze zelf niet. Toen ik 35 jaar was overleed ze, ondanks dat we veel meer issues hadden, was ik toch erg opgelucht dat haar laatste woorden tegen mij, bij haar afscheid voor euthanasie, waren: doe waar je gelukkig van wordt en ga reizen.....

Zelf ook soms het gevoel dat m’n ouders mij meer hadden mogen pushen. Geen studie afgemaakt, mocht altijd doen wat ik wilde. Aan de andere kant heb ik dingen gedaan (zoals BNN academy en andere media) wat mijn vriendinnen allemaal niet deden omdat de ‘echte’ studie eerst afgerond moest worden. Nu ik niet meer in de media zit denk ik wel eens ‘stel dat ik wel een studie had afgemaakt...’ Wat als, wat als… Ik ben blij dat ik altijd vrijheid heb gevoeld en support van mijn ouders 🥰

Kunnen we stoppen met het noemen van ‘hoger’ en ‘lager’ niveau? Hierbij noem je iemand met een praktijkgerichte opleiding laagopgeleid en dus minder. Groetjes Nouk

Ochhhh ons kind was ZO teleurgesteld gister. Ze zou eigenlijk bij haar oom en tante logeren, alleen die zaten in het complot om mij te verrassen voor m'n vrijgezellenfeest. In de ochtend nog (nietsvermoedend) een filmpje naar tante gestuurd dat ze er zo'n zin in had 😭 echt iedereens hart gebroken dat het niet doorging hahaha

Ik ben als kind altijd gestimuleerd om mijn best te doen maar mocht mijn eigen pad volgen. Mavo-mbo-hbo. Havo had wellicht ook gelukt, maar dan had ik er harder aan moeten trekken. Als ik er nu op terug kijk ben ik blij met dit pad, het heeft me ook extra praktijkervaring opgeleverd. Dat verschil was erg merkbaar op het HBO. Verschil tussen de mbo mensen die doorgestroomd waren en de mensen die van de havo af kwamen. Dus ik laat me nooit vertellen dat dat een minder of teleurstellend pad is😁

Ik denk ook niet dat jullie “dit soort” ouders zijn, maar mijn motto is: als je er wat uit wilt halen, moet je er ook wat instoppen! Dus je moet ergens iets stimuleren om te kunnen ontdekken waar de talenten liggen!

Ik vind ambitie wel een groot verschil met stimuleren en het aanmoedigen van doorzettingsvermogen. Kinderen leren doorzetten, geeft weerbare volwassenen die hebben geleerd zich niet zo snel uit het veld te laten slaan. Ongeacht opleiding of werk. Doorzetten, of omgaan met falen en alsnog je geluk kunnen vinden. Sowieso gelukkig word je mijn inziens als je maar iets doet dat bij je past. Ongeacht niveau, werk etc.

Het wordt elk jaar ook makkelijker. En soms heb ik nu zelfs wat heimwee naar de tijd dat hij met mij op pad wilde en steeds wilde zwemmen. Ipv dat het niet meer stoer is 😏

Herkenbaar over de vakantie. Ik ga nu al een jaar of 5 alleen met mijn zoontje op vakantie. Ik kies bewust een camping uit in Nederland, zodat ik zeker weet dat hij vriendjes kan vinden. Daarnaast kijk ik naar de animatie en of er gevoetbald kan worden en gezwommen. De eerste twee dagen hangt hij vaak aan mij. Het is spannend en nieuw..daarna wordt hij wat vrijer en gaat hij zelf op pad met vriendjes. Dit geeft mij dan de gelegenheid om iets voor mezelf te doen.

Mijn moeder had ooit voor de grap gezegd dat ik advocaat moest worden omdat ik elke confrontatie aan ging 😂 dit heb ik altijd onthouden en de richting qua opleidingen bleek uit van die testen mij ook te liggen. Uiteindelijk (gelukkig) geen advocaat geworden maar kwam in de opleiding rechten een vak tegen waar ik erg blij van werd en werk nu meerdere jaren in dat vakgebied bij de gemeente. Soms leidt een gekke opmerking in heat of the moment met je kind dus ook tot een uiteindelijke loopbaan 😂

Wat vreselijk dat haar moeder dat na jaren nog zegt,dat is ook minachting naar haar kind