47: Kosið í borginni

50: Éttu skít

Tveir kallar fagna tímamótum í sérstökum hátíðisþætti. Á boðstólum er bakkelsi úr bakaríinu (ekkert vegan) og gestirnir eru hinir íslensku meðalkarlmenn. Athyglissjúki introvertinn sér um skemmtiatriði og í sérstökum lið þarf Þorsteinn að þegja allan tímann (spoiler: það mistekst). Annar kallinn er síðan tekinn fyrir á sviðinu og að lokum velta kallarnir fyrir sér framtíð þáttarins. Svo vill annar þeirra endilega prófa að éta skít.

49: Helvítis lúpínan

Tveir kallar ganga um í grænni náttúrunni þar til hún hættir að vera græn og verður fjólublá, setja fyrrverandi kærustur (ekki) í minningakassann, ræða skólakerfið út frá kynjum og furða sig á blaðamanni. Svo reyna þeir að hlúa að þeirri litlu geðheilsu sem þeir eiga eftir.

48: Aftur til fortíðar

Tveir kallar hverfa aftur til ársins 1995 (það er tveimur árum áður en prumpulagið kom út en samt býr ennþá skrítinn kall í Vesturbænum) og… æi, það skiptir engu máli því hinn kallinn er alltaf að rembast við að skrifa hérna þrælhnyttnar og gáskafullar lýsingar á þáttunum en svo kom í ljós að þið eruð bara ekkert að lesa þær. ;(

47: Kosið í borginni

Tveir kallar detta í að tala um kosningabaráttuna í þætti sem átti að koma út eftir kosningar en ákveða á síðustu stundu að breyta til og flýta útgáfu, segja frá tengslum við samsærisnöttara og Sjálfstæðisflokkinn, hafa engan tíma fyrir hlustendur og finna á endanum gleðina í heimi hörmunga. E.S. Vegna framkvæmda í stúdíóinu er ekkert vidjó með þessum þætti og því engin mynd af tveimur köllum.

46: Skammarþríhyrningurinn

Tveir kallar fara í leikhús, hringja í kerlingu og læra ekki nafnið á neinum sem þeir hitta. Þeir bjóða í matarboð en muna ekki alveg hvernig bróðir þeirra lítur út.