Jonge Jaren

Piet Oudolf – tuinarchitect

Eigenlijk zijn de tuinen van Piet Oudolf een reflectie van wie hij is als mens. De golvende patronen van hoge grassen, vaste planten en talloze bloemen omarmen de verandering van elk seizoen. Die verandering zoekt de tuinarchitect ook in zijn privéleven op. Eerst als twintiger toen hij stopte met werken in het familiebedrijf van zijn ouders. En even later gooide hij zijn leven overhoop en verhuisde hij met zijn gezin van Haarlem naar een vervallen boerderij in Hummelo. Waarom hij dat deed? ‘Soms heb je het gevoel dat je iets kan, maar dat het niet is wat je nu aan het doen bent,’ aldus Piet. En dat gevoel klopte. Met zijn vernieuwende visie op planten en tuinen heeft de geliefde tuinarchitect de wereld een stukje mooier gemaakt. Zo ontwierp hij onder meer The High Line in New York, de Londense Tower Bridge en de tuinen van restaurant Noma in Kopenhagen. Ernst-Jan wil weten waar hij de moed vandaan haalde om tot twee keer toe alles achter te laten. Hoe waag je zo’n sprong in het diepe? Een gesprek over innerlijke onrust, je omringen met gelijkgestemden en hoe twijfels en onzekerheid nooit helemaal weg gaan. 👉 Op https://jongejaren.nl/piet-oudolf kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden. 🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren 'Mens Durf te Leven' (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar [http://jongejaren.nl/ronadelaar] This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit jongejaren.substack.com [https://jongejaren.substack.com?utm_medium=podcast&utm_campaign=CTA_1]

Francine Houben – architect

Al meer dan veertig jaar staat Francine Houben aan het roer van haar architectenbureau Mecanoo. De ‘starchitect’ is verantwoordelijk voor de prestigieuze renovatie van de New York Public Library. Een van haar spectaculairste gebouwen staat in Kaohsiung, de havenstad van Taiwan. Daar ontwierp ze het grootste culturele centrum van Azië van 141.000 (!) vierkante meter en 6.000 stoelen. In Nederland speelde zij zich samen met haar studiegenoten van TU Delft in de kijker toen ze als midden twintiger de prijs won voor het ontwerpen van een sociale woningbouw op het Kruisplein in Rotterdam. Daarna ontwierp ze het station in Delft en ook de universiteitsbibliotheek is van haar hand. Maar dat eerste gebouw in Rotterdam legde de blauwdruk voor haar latere werk. Francine’s ontwerpen draaien namelijk altijd om toegankelijkheid. Het ego van het gebouw — en dus die van Francine — speelt geen rol. Ze wil, zoals ze dat in dit gesprek zo mooi verwoordt, dat je het gevoel krijgt dat je welkom bent: “Je bent binnen, het is van jou.” Hoe vond Francine deze sociale en dienstbare invalshoek? 👉 Op https://jongejaren.nl/francine-houben kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden. 🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren 'Mens Durf te Leven' (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar [http://jongejaren.nl/ronadelaar] This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit jongejaren.substack.com [https://jongejaren.substack.com?utm_medium=podcast&utm_campaign=CTA_1]

Eric van Eerdenburg – oud-festivaldirecteur

25 jaar lang zwaaide Eric van Eerdenburg de scepter bij Lowlands. Onder zijn leiding groeide het festival uit tot de grootste van Nederland. Een hele prestatie, zeker als je bedenkt dat Eric nooit een carrièrepad voor ogen had. Hij groeide op in een afgelegen dorpje, bevond zich in een met drugs doordrenkt milieu en worstelde zelf met negatieve gedachten. Een LSD-trip en een baantje bij het plaatselijke jongerencentrum hielden hem op het rechte pad. Eenmaal in Amsterdam leefde Eric een rock-’n-roll-bestaan en had hij zowat elk baantje in de muziekindustrie die je kunt krijgen. Hij was barman bij de beroemde club Mazzo waar hij Robert De Niro en Grace Jones bediende, speelde in een krakersband en was tourmanager van Ice-T. Het leidde allemaal naar het jaar 2000, waarin hij na een burnout weer werk zocht en uiteindelijk festivaldirecteur werd van Lowlands. Vanaf het podcastpodium van de VPRO op zijn eigen festival vertelt Eric in 2022 over hoe het allemaal zover kwam. 👉 Op https://jongejaren.nl/eric-van-eerdenburg kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden. 🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren 'Mens Durf te Leven' (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar [http://jongejaren.nl/ronadelaar] This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit jongejaren.substack.com [https://jongejaren.substack.com?utm_medium=podcast&utm_campaign=CTA_1]

Winy Maas – architect

Winy Maas is een toonaangevend architect, stedenbouwkundige, landschapsarchitect en hoogleraar. Je kent zijn werk misschien van het VPRO-gebouw in Hilversum, of het Depot Boijmans van Beuningen en de Markthal in Rotterdam. Of de Valley, het begroeide gebouw met grillige terrassen aan de Amsterdamse Zuidas. Winy maakte dat met zijn bureau, dat hij op zijn 34e met een aantal partners begon en inmiddels is uitgegroeid tot een team van 300 mensen verspreid over Rotterdam, Berlijn, Parijs, New York en Shanghai. Maar Winy is meer dan alleen architect. Hij combineert architectuur, landschapsontwerp en stedenbouw en is al sinds zijn jeugd gedreven door duurzaamheid, een besef dat ontstond toen hij als tiener de Club van Rome op televisie zag. Hoe combineert hij al deze disciplines en vertaalt hij zijn maatschappelijke betrokkenheid en zorg voor het klimaat in zijn ontwerpen? En wat kunnen wij daarvan leren? 📸 Foto door Daria Scagliola 👉 Op https://jongejaren.nl/winy-maas kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden. 🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren 'Mens Durf te Leven' (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar [http://jongejaren.nl/ronadelaar] This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit jongejaren.substack.com [https://jongejaren.substack.com?utm_medium=podcast&utm_campaign=CTA_1]

Wim Pijbes – directeur Droom en Daad

Wim Pijbes is bekend als voormalig directeur van het Rijksmuseum, waar hij de moeizame verbouwing tot een succes maakte en op de foto ging met Obama voor de Nachtwacht. Nu is hij directeur van stichting Droom en Daad, een filantropische organisatie van een vermogende familie die Rotterdam cultureel wil verrijken. Onder zijn leiding wordt het ene na het andere cultuurinstituut uit de grond gestampt, zoals het migratiemuseum FENIX. Wim let dan op de details, die kunnen niet klein genoeg zijn, vindt hij. Een les die hij al leerde als veertienjarige theatertechnicus voor zijn vriend en cabaretier Bert Visscher. Die blik, die focus op details heeft hem ver gebracht. Zo ver dat hij zijn succes soms wantrouwt. Hoe zorg je ervoor dat je het niet te hoog in je bol krijgt? Een openhartig gesprek over ego, draaideuren en maaivelden. 👉 Op https://jongejaren.nl/wim-pijbes kun je het interview lezen en alle besproken videos, boeken, beelden en links terugvinden. 🎹 Luister naar de muziek van pianist Ron Adelaar, die voor Jonge Jaren 'Mens Durf te Leven' (1917) van Dirk Witte speelt: https://jongejaren.nl/ronadelaar [http://jongejaren.nl/ronadelaar] This is a public episode. If you would like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit jongejaren.substack.com [https://jongejaren.substack.com?utm_medium=podcast&utm_campaign=CTA_1]