Vette Praat

Vette Praat #63 Binnenstebuitenspiegel

Waarin we ons verplaatsen naar Reims om onder het genot van een menigte champagne drinkende levensgenieters een onnoemelijke hoop oude meuk tot ons te nemen. Links en rechts ingehaald worden door onze eigen taalkeuze en achter Joost aan rennend zo nu en dan voor een wat hijgerige opname zorgt. Achterlichten van een Simca 1000 nopen tot het uit de sloot halen van behoorlijk wat oude koeien terwijl we dansjes doen in niet nader te bepalen kleuren. Persoonlijke geschiedenis nooit zo relatief is als wereldlijke ontwikkelingen en schaamte zelfs de grootste kwakzalver niet kan genezen. Wie het leven hakt zijn Tiktok account wel kan cancellen. We vandaag bakken met spullen of, nu ja dat. Richtingsgevoel ook aan het eind van de middag nog een dingetje kan blijken te zijn. Kan, hoeft niet natuurlijk, maar daarover wijden we verder liever niet uit. Joost zijn vingertje niet altijd kan gebruiken dan wel voor de verkeerde doeleinden inzet. Iconen in onze leefwereld uit Puteau sur Seine blijken te komen en we de laatste zullen zijn om te erkennen dat Marc niet zo heel geweldig kan zingen. Er gehint wordt dat het een lieve lust is, sterker nog, tot de compositie zo vals wordt dat we de laatste noten van onze zang ook in details laten verzuipen. De plopcast terugkeert van weggeweest en dat dan nog zonder plopkap. Slechte voorbereiding afhankelijk is van de aftelling en mevrouwen wel eens Panhards tekenen. Marc ook zonder bier niet uit zijn woorden kan komen en Joost zijn diploma inkoop behaald heeft. Dat maakt het helemaal af naar het schijnt. Buitenspiegelbedieningsbinnenkantafdekkapjes afgekort worden tot binnenstebuitenspiegel en we daarmee dan weer een titel hebben die ons beider goedkeuring kan wegdragen. In tegenstelling tot ‘het correcte land’, waar een valkuil ontstaan waarin wij liever niet tuinen. Valletoni spiegeltjes lekkerder klinken dan ze eruit zien. En ze zo lekker bezig zijn, dan sommige mensen het niet kunnen laten daar op te commentariëren. LHM en LHS rechtstreeks uit de Citroclopedie komen en heel andere dingen boven water komen. Of Marc er nu aan toe is of niet, de incubatietijd verstrijkt terwijl Joost toch niet alles uit zijn hoofd blijkt te weten. Niet alles. Hoe langer we links houden, hoe kleiner de rondjes worden die we draaien. Wat we daar aan gaan doen, daar wijden we dus niet verder over uit. Van kop tot teen sufgeluld. Het ergste vreest en water niet gaat waar het gaan kan. Bijna goed. Internationale gezelschappen nog steeds blijven zitten op plaatsen waar ze beter de brug zouden maken. En dan is het toch een mooie Solex. De echte entrepreneur alvast wat oude stock klaar heeft voor de americain en we qua snacks moeiteloos doorgaan op de frikandel speciaal. Nog een geluk dat we ongevraagd meer uitleg krijgen over het gehalte toegevoegde lucht aan een Alfa Giulietta Sprint. Onverstaanbaar of niet, knippen doen we nooit. Zelfs niet met onze vingers. Allegritta zonder enige bemoeienis van het Cirque du Soleil. Met het juiste verkooppraatje sodemieteren we lekker niet op. Met de rollende -R van auto met dashboard en ruiten. Het aantal gegadigden steevast op nul blijft staan. Dat kan zomaar gebeuren. Zoals de koper geboren wordt nog voordat de schuurvondst ontdekt is. Zelfs wanneer het niet in de courant staat. Bijdehante zeekoeien zonder enig probleem worden opgenomen in onze wereld van overdrijvingen. Gelukkig zijn er ook passende straffen voor weitjes die overgenomen zijn door niet Franse sleurhuttrekkers. Gereformeerde gezinnen niet altijd in een kelder worden ondergebracht, moge dat duidelijk zijn. Marc Joost alles wijs kan maken, of het toch in ieder geval blijft proberen. Dat weet je dus niet. Tweetakt Duitsertjes Joost niet thuis kunnen brengen, gewoon omdat er teveel niet gesmeerde termen voor zijn te bedenken. We leren bij, zoveel moge duidelijk zijn. We achter een jaren tachtig dashboard ook zomaar een merkgenoot vinden die makkelijk driekwart eeuw ouder is. Aanstootgevende exposities naadloos overgaan in standjes van clubs waar helemaal niets erotisch van te maken is. We er zelf helemaal niet moe van worden. We voor een keer over rechts de zon verruilen voor iets wat we graag relatieve schaduw willen noemen. Mannequins massaal aan ontsnappen aan de Control Technique net voordat we een levensechte expositie van onze favoriete kleur groen onder de voet lopen. Een klein beetje groen, dat wel, maar toch. Camera obscura zonder beeld, zoiets. Dit kan alleen maar leiden tot nog meer onzin, vandaar dat we daar nu beter gewoon mee ophouden. Amen.

Vette Praat #62 Erasmuc MC

Waarin gezelligheid geen tijd kent en we het onder ons houden. Alles goed zal komen, behalve dan misschien die deur die net in huis gevallen is. Marc niet zo goed kan onthouden, maar wel warme herinneringen heeft aan tweedeurs Italiaanse zomers. We de hele Cyclopedie onder de loep nemen bij overschot aan bewijs. Detais, details, details zelfs bij een populaire besteller tot langdradige uiteenzettingen kunnen leiden. Doe maar duur of was het toch Frans eigenwijs. Dr. Schumacher geen familie is van Der Michael, maar we het toch heel even over facelifts willen hebben. Sommige rubrieken een blijvertje blijken, wie had dat ooit gedacht. De eer nooit te na is, zelfs niet wanneer het over holle ruimtes gaat. De termen Partner en Peugeot op diverse wijzen aan bod komen. Gas geven niet per definitie recht evenredig is met actie is reactie. Relatieve begrippen zoals geforceerde incontinentie daargelaten. Vooruitkijken een frisse blik vereist. Hydraulisch evenwicht heerscht. Joost die lijstjes maakt en Marc die in alle toonaarden niet kan zwijgen. Driehoekjes en pinnetjes een kleine link naar Wallace en Grommit leggen, terwijl het weerbericht heel Nederland op hol doet slaan. Hoop op onderdelen of hopen onderdelen, het is iets met hoe en hazen en koebeesten. Verzendkosten daargelaten. Uitschrijvingen en inschrijvingen, je kunt altijd uitchecken, maar weggaan, ho maar. Hotel Vette Praat revisited. Inhalen op diverse manieren kan worden geïnterpreteerd, maar links en rechts als politiek statement behoorlijk achterhaald blijkt. Waar evenredig wordt gerefereerd en geaccelereerd. Apen uit mouwen komen en pootgoed beestachtig goed is. Vier keer vier ook gewoon twee kan zijn. Een BE-rijbewijs niet hetzelfde is als een blindengeleidepas en mooi roze helemaal niet zo lelijk is. Het is gewoon een kar, man. Rapapa rapapa rapapa. Een drumroll om trut op te zijn. We ons bijna lieten verleiden om het over VAG-producten te hebben. Bijna. Denk ik. Gelukkig is het vrij zacht, in tegenstelling tot het geluid van de Erasmus MC lookalikes die van het mooie weer wilden genieten. Joost niet alle tjoeners blijkt te kennen. Hoezee. Buitenproportioneel, we zeggen het je. Motorpositioneringsproblematiek een woord is dat we nooit gedacht hadden te zullen gebruiken. Al goed dat we het in meerdere groepen kunnen verdelen in de hoop dat niemand er een streep doorhaalt. Van rubber, dat spreekt voor zich. We zijdelings aanschuren tegen diverse motorsport gerelateerde weetjes, warme broodjes beter lijken te verkopen dan homologatiemodelletjes. We voor je het weet verzeilen in de geschiedenis van de Hollandse lunch. Er andermaal een businesscase uit de korte mouw wordt geschud en we een spoedcursus Italiaans boekhouden opnemen in het assortiment. We de draad vast proberen te houden, een taak die je beter niet zonder handschoentjes aan kunt pakken. Een kat is er niets bij. Kroketten venten met de krokettenventjes. Een rijdende trekmuur als dubieus gezien zou kunnen worden. Kleinburgerlijk geneuzel gewoon in deze zin terecht komt, gewoon omdat het zo’n leuke term is. Oost west, buis best. Dat ze van de streek zijn. In tegenstelling tot Jantje Beton, met zijn roltrap naar de maan. Of was dat een ander jeugdidool? Luchtgekoelde auto’s als oplossing voor de tunnelproblematiek, alle sneren van Joost daar gelaten. We er voor pleiten gondeliers in te zetten om de bereikbaarheid van de overkant te garanderen. Kwestie van op de hoogte te blijven. Voor je het weet ben je het bokkie. Een onderschat talent, overigens. Gelukkig zijn we ten allen tijde veilig in het donker, voldoende reden om de wijlen de welbespraakte woordredenaar nog eens te berde te brengen. Kunnen we meteen ons favoriete clubhuis nog even voor het voetlicht brengen. Motarts zonder grenzen, en dan is het nog niet eens per ongeluk verkeerd gespeld. Waar men anderhalf miljoen jaar geleden al bekend was met lavendelblauw. Zo blijkt.

Vette Praat #61 Poedersneeuw

Waarin we aan filebestrijding doen door uitlandigheid, al is dat niet hetzelfde als rondjes achter elkaar aan fietsen. De dikke en de dunne uit een heel ander verleden komen dan de titel van deze aflevering. Marc zoals gezegd even het land uit was. Mishandeling vele vormen kent, maar ambivalentie de boventoon voert. Curacao een nieuwe sneeuwbestemming blijkt te zijn, al dan niet zonder bijdehands Duits. Stiltes ook zonder storm voor blijken te komen en poedersneeuw ook regionaal een dingetje kan zijn. Klassiekers in de sneeuw behoorlijk tegen blijken te vallen, op die obligate Volvo 240 na natuurlijk. Een Nederlandse, uiteraard. Maarrr… Joost de zoutmaffia onderhands per gram blijkt te betalen en elke mogelijke overeenkomst met de eerder vernoemde poedersneeuw puur op toeval blijkt te berusten. Code dieprood niet geldt in landen waar ze vaker dan een keer per drie jaar een centimetertje sneeuw te zien krijgen. Marc ook een vingertje blijkt te hebben en Joost hem daarom aan de drank probeert te krijgen. Afschrijving in plaats van elektronisch binnenkort toch weer gewoon fossiel zou kunnen worden. Boeken beter lezen in de kou niet opweegt tegen de therapeutische werking van deze podcast. Waarbij we het doel voor een keer niet voorbij geschoten zijn. Zelfs een oude Lancia voor Marc al te modern blijkt te zijn, daar waar Joost meteen weet te vertellen uit welke partsbin er hier weer wordt geput. Je na kunt trappen wat je wil, maar vier minder blijft dan vijf. Levertraan en walvisolie niet alleen voor te blijken komen in ouderwetsche jongensboeken. Het niveau van de omega3 onrechtstreeks evenredig blijkt aan het aantal vissenogen dat een auto-ontwerper in zijn carrière durft te gebruiken. Sportschool Fiat’s een heel klein pikkie euh pitje blijken te hebben. We niet meteen willen wijzen naar illegale substanties, maar ook de hier gebruikte poeders meer kwaad aanrichten dan we ooit hadden durven denken. Opgeven dan misschien niet in ons woordenboek staat, maar oplichten dan weer wel. Schijtterende kleuren nog bruiner zijn dan spetterende geuren. We nog geen term hebben voor bacteriële oorlogsvoering die Marc danig van de wijs blijken te brengen. Kuchjes veelzeggender zijn dan ondertitels. Fonetisch schrijven lastiger blijkt dan Spaans spreken in een Amerikaans overheidsgebouw. Nog zo iets. Klepperdeklep Marc eindelijk getuige mocht zijn van het resultaat van de ondeugdelijke gedachte achter het opladen van niet brandstof gevoede automobielen. We niet bang zijn voor korte lontjes, maar wel voor onbenullig vandalisme. Zie je wel, zei de blinde, dat zag ik al van ver aankomen. Kortsluiting en vuurwerk niet zomaar uit te bannen blijken. Niets zuigt als een Erres, maar dan in het Brits. Persoonsverwisselingen moeilijker lijken dan je denkt. Voorbije omstreken geen verspreking hoeft te zijn. Ongewild ingewikkeld uitlezen leidt tot een nieuw soort luisterboeken. Attila zonder bougievonkjes nooit woke genoeg had kunnen zijn om een stabiele rijomgeving te creëren. Biogas niet stabiel genoeg is voor het op druk houden van de rolweerstand van een EV en bandenspanning niet in een Ohmse waarde kan worden uitgedrukt. Plaatjes geen gaatjes vullen wanneer je met je hoofd in de sneeuw zit. Het blijft oppassen. Rupsje nooit genoeg een boekenwurm blijkt te zijn en geen telefoniste. Sleutelzin wel eens de sleutelzin van deze podcast zou kunnen worden. Mochten we ze niet mislegd hebben natuurlijk. Elektrische verwarming eerder zijn opgang deed in de auto-industrie dan je zou denken. Een relais niet per definitie een uitspanning is en vice versa. Het verleden er weer eens diep wordt ingewreven en het wegenzout de wondes nog wat dieper openrijt. Zolang er nog een schim vanover blijft zien wij het nog zitten. Zuignappen minder smart zijn dan Smart zuigt. De route niet altijd een goed geplande reis is. De beste stuurlui aan wal blijven en wij daar wel bij varen. Laten we het niet te persoonlijk maken, de snor is tenslotte allang weer in de mode. Afstand betrekkelijker is dan snelheid en we onbedoeld bij de Spartamet terecht komen. Zamak geen kunststof is en empirisch onderzoek een vermarkting is van fake news avant la lettre. Je met een lampje kunt gaan zoeken, maar de mislukking nabij blijkt. Wintersport natuurlijk ook gewoon op een onderdelenberg kan worden beleefd, waarbij de kleur van des boswachters dienstfiets ondergeschikt is aan een elementaire jagersangst. De gele briefkaart het stressniveau van Joost de hoogte in drijft zonder het internet een blik waardig te gunnen en kriebelhoest het niet goed doet in een opname. Ter plaatse verplaatsen naar de juiste plaats, straal negeren een eerste keus is en elk nadeel zijn voordeel hep. Rieleks. Onbekend maakt onbemind. Net zoals de umwelt zo blijkt. Spijkermatten niet blijken te helpen in het determineren van Joost’s recente geschiedenis. Wisten jullie al dat hij wel eens een Peugeot 205 heeft gehad, trouwens? Al goed dat je het milieu weer gewoon kunt afkopen, zeker nu de Vette Praat Tweetakt Tour er aan zit te komen. De koning van Hispanje minder terminaal wordt geëerd dan men ons ook tijdens de recente olympische spelletjes weer probeerde wijs te maken. Laat ons argeloos in onze gezonde bubbel blijven vertoeven. Amen.

Vette Praat #60 Autobiografie

Waarin we een en ander uit de doeken doen. Luisteraars na zestig afleveringen de weg een beetje kwijt blijken te raken en wij uiteraard de beroerdste niet zijn. Met de vinger aan de pols en een voorzichtige verwijzing naar besmeurde lakens. Van Gewest tot Gewest revisited. Zeker niet zeker, maar toch. Vette Praat ver avant la lettre op nationale televisie. Het hoog tijd wordt voor een overzichtsaflevering. Chronologisch is niet altijd logisch. Niet. Wordt dit misschien wel de meest droge aflevering van hele reeks. Bokstermen en belastingregels hand in hand gaan, de bibliotheek ook zonder pasje toegankelijk is en het wensbeentje nooit is wat het lijkt. De rest geschiedenis lijkt te zijn. Kleurrijke wagenparken altijd beginnen bij groen. Joost zijn verhaal begint met een brug te ver. Meervoudsvormen voor eens en voor altijd beslecht lijken. Met de nadruk op lijken. No pun intended trouwens, voor de iets te goede luisteraars. CKD niet hetzelfde is als een kitcar. Marcos en Shakespeare slechts vagelijk gelinkt zijn. De camera obscura misschien nog minder. Vorm functie volgt, tenzij je natuurlijk liever functioneel vormgeeft. Of is dat hetzelfde? Komt de bibliotheek alweer om de hoek. Comfort ontzettend betrekkelijk blijkt te zijn, net als smaak trouwens. Gekken gebreken blijken te hebben, wat ons dan toch persoonlijk raakt. Dit hele verhaal niet per definitie hoeft te leiden naar het uiterst persoonlijke besturingssysteem van onze huisschrijver. Daar het niet altijd kunst en vliegwerk hoeft te zijn. Formele titels eerder verwarrend werken dan verduidelijkend. Er twee zwart opgetuigde paarden bij buurvrouw Jansen in de club blijken te staan en we eindelijk aan de eerste details toe zijn. Passief in sommige gevallen nagenoeg gelijk is aan actief. Wat dan weer niet altijd een goede zaak hoeft te zijn. Vertrouwen net zo relatief is als tijd en aankomen op diverse vlakken een probleem kan zijn. Hoop leven doet en het kleur bekennen waanzinnige vormen aan begint te nemen. Tweeduizendtien of daaromtrent een vruchtbaar jaar blijkt te zijn. Gelukkig gaat Joost rustig verder op zijn hondjes. Hoepels en hoeren in verband worden gebracht met de geur van brandstof. Gelukkig wordt dat fluks opgelost. Van rood naar groen een thema blijkt te zijn in Joost’s autogeschiedenis. Terwijl hij voor de verkeerslichten staat te trappelen er weer een andere deur open gaat. Panharing het best in een aluminium braadslee wordt afgeserveerd. Daar zouden ze een serie van moeten maken. Wie eerst komt, eerst maalt tenslotte. Het waanzinnig moeilijk blijkt om beknopt te vertellen over je passie. Wordt vervolgd nog voor we aan het eind zijn. Dat. Details, details, details tot we er zelf moe van worden. Wat aan het eind van de avond niet het grootste probleem blijkt trouwens. Niets hetzelfde blijkt, al zouden ze het nog zo graag willen. Gelukkig loopt het allemaal op rolletjes. We meer tijd besteden aan gestrande projecten dan aan prospectie op het strand, maar we er alles aan doen om niet te worden meegesleurd door de mainstream. We andermaal bij de favoriete theorie van vriend Albert uitkomen. Relatief gezien dan. Eigenaarskwesties langlopende vaagheid kunnen veroorzaken. Hoelang? Nou, zonder al te niet-woke over te komen, net zo lang tot de Chinezen alles hebben overgenomen waarschijnlijk. Pino ook nog een duit in het zakje doet, terwijl hij zich onthoudt van paargedrag. We met dit onmogelijke bruggetje toch proberen om nachtwerk te voorkomen. Liefhebbers onder elkaar. Signalen duidelijk zijn en twijfel iets met een hoofdkussen van de duivel. Besparingen ontzorgen en koperdieven naadloos identiteitsfraude in de hand kunnen werken. De tijd onze grootste vijand blijkt en we dus nog gauw even wat voertuigen toe moeten voegen aan de autobiografie. Gelukkig hebben we de bonnetjes nog. En de folders. En, en, en…

Vette Praat #59 Het geilig oliesel

Waarin Vette Praat op een missie is. Onze heilige grond bij voorkeur een roldeur heeft en cyclopedie tot Joost zijn opluchting niets met fietsen te maken heeft. De zeverzitter met ingebouwde kwispedoor komt en collega's met specifieke termen niet om mee te lachen zijn. Bus Aldrin overduidelijk niet grappig genoeg klonk voor Hollywood en we hier in Hilversum blij mogen zijn dat Clown Bussie tijdig over het uitgestoken stokje gestruikeld is. De koning op TV beter in beeld komt met een gelletje dan Joost met een kannetje racebenzine. Gelukkig is hij helemaal klaar voor the war of the machines. Of hoe Formule 1 en formuleren prima tegenover elkaar kunnen staan. Een boodschap van algemeen nut zomaar van nut zou kunnen zijn en motorcodes de boel behoorlijk op zijn kop kunnen zetten. Voor mensen die van busjes houden. Verlichting, wedergeboorte en oplichting verdacht dicht bij elkaar blijken te liggen. Zelfs het regeerakkoord een aanknopingspunt blijkt om van het padje te raken. Autogerelateerde fictie een gat in de markt is voor beginnende kerkleiders. Leuker kunnen we het niet maken en makkelijker blijkbaar ook niet. We op zoek zijn naar voldoende galm voor de lijkwagen als pensioencadeau. Wij een levendige handel voorspellen. Pun intended en al. De stem breekt en een tissue niet meer helpt. Balsemen in afgedraaide olie prima kan wanneer je wordt bijgezet in de smeerput des levens. Oldschool vergeelde tegeltjes met flikkerend TL-licht plots paradijselijk overkomt. Of hoe we van onze nagedachtenis een winstgevend cultuurproject weten te maken. De evolutie van de podcastmakers nauwelijks valt te meten op de schaal van nix. Dat meteen weer een Prelude blijkt voor een rondje wie heeft de meeste Honda-motoren. Waarbij pubermaaiers dan niet blijken te tellen. Een witte. Waar ik net wit zei bedoel ik natuurlijk wit. Mooi paars niet lelijk is. Zolang het niet de kleur is van de erstbesitzer uiteraard. Wij een goed ethisch vraagstuk niet uit de weg gaan. Bevroren of niet. Oppeppie en Kokkie. OBD-vet het nieuwe vaseline is. Vette Praat en dyslectisch vet de ultieme combinatie blijkt. Marc aan blijft slaan op de term Allegro, ofwel hij kent zijn klassiekers. Zelfs wanneer er in aardappelen gemeten wordt. Knettergek. Of toch in ieder geval een glimlach. Roadtrip in pyama zonder dat Joost het weet het nieuwe thema van Vette Praat de podcast gaat worden. Je pas na het ophangen koud schijnt te worden. De crypte dieper blijkt dan gedacht. Je een versnellingsbak wel, maar een Panhard niet kunt omkeren. 42 ook hier het antwoord zou kunnen zijn. Ieder zijn afwijking zeg maar. Zonder kit. Zie je wel. Het twintig jaar durende weekend. De oprichting van de onzincombinatie zo goed als een feit is en we dankzij ons goed ontwikkelde apathisch vermogen de perfecte basis lijkt voor automotive therapy. Wij geloven dat het een succes zal worden. Met die baard en alles. De kerk van het heilig olievat een feit is. Amen.