Een mars tegen euthanasie bij psychisch lijden een goed idee

Introductie aflevering 2025

een nieuwe introductie aflevering voor een nieuwe weg met de podcast.

Jannie

Over de titel kan ik gewoon niets anders zeggen dan Jannie, Jannie neemt je mee in deze podcast op haar reis richting Euthanasie. Wanneer deze uitzending uitkomt heeft de euthanasie net plaats gevonden.  Een verhaal over suiside, over euthanasie over een prachtige buddy Jolande die samen met Jannie verteld. Het is een emotioneel verhaal zonder tranen al voel je ze stiekem stromen. Als je luistert naar hoe lijden kan voelen. Denk aan jezelf mocht je getriggerd worden neem dan gepaste maatregelen. wil je reageren op de uitzending dat kan naar info@natrauma.nl. Dag lieve Jannie, we gaan je missen en zijn super blij voor jou dat je eindelijk mocht gaan. Dag lieverd.

Update over Fleur, en de beste wensen voor 2025

De allerlaatste aflevering van dit jaar 2024. Ik wil beginnen om jullie luisteraars de bedanken voor iedere keer weer luisteren, reageren via mail of via een persoonlijk bericht. Dank jullie. 2024 is een bewogen jaar geweest voor de podcast hosts zelf, voor de beroepsgroep die zich bezig houd met het verlenen van euthanasie bij psychisch lijden. De splitsing tussen voor en tegenstanders van de huidige gang van zaken als het aankomt op euthanasie bij psychisch lijden was flink in het nieuws, en in de podcast heb ik geprobeerd van verschillende kanten te kijken naar het nieuws en wat er in de individuele verhalen te horen was. Vandaag sta ik samen met Robbert stil bij Fleur die dit haar in de podcast is verschenen, haar podcast heeft de meeste luisteraars bereikt en waarschijnlijk ook beroerd. We geven samen een update op haar verhaal. Voor nu ga ik er weer een paar maanden tussenuit, vanaf maart ben ik weer te benaderen en hoop ik weer hele mooie verhalen te kunnen brengen.  Hele mooie jaarwisseling, de mensen die er niet meer zijn worden in ons hart gedragen omdat liefde niet stopt maar blijft.  liefs, Hansje

Wachten, Wachten de wachtlijst duurt zo lang.

Sharon Miedema staat al heel lang op de wachtlijst van het EE, ze is al eens eerder op de wachtlijst geweest en was toen der tijd iemand om niet door te laten naar de eindstreep, dat was voor toen  niet goed, maar met de stellige overtuiging van het was mijn tijd nog niet. Een aantal jaren later ging het niet meer goed en heeft ze zich weer aangemeld. Sharon neemt ons mee in haar verhaal, we reizen in het eerste half uur mee met hoe haar leven de revu heeft gepasseerd.  Pas op: ze spreekt over triggerende onderwerpen dus pas goed op jezelf, bij zelfmoord gedachten zoek contact met een hulpbron, denk aan 113 online of bellen.  Mocht je vragen hebben voor Sharon of voor Hansje stuur dan een email naar info@natrauma.nl. Veel luister plezier.

Een mars tegen euthanasie bij psychisch lijden een goed idee

Disclaimer: In deze aflevering wordt gesproken over gevoelige onderwerpen zoals zelfmoord en mentale gezondheidsproblemen. Deze inhoud kan mogelijk triggerend zijn voor sommige luisteraars. Neem contact op met een hulpverlener als je hier behoefte aan hebt. In deze aflevering van de podcast spreken we met Anastasia Peridis, een vrouw die haar verhaal deelt over trauma, mentale gezondheid en de weg naar herstel. Anastasia neemt ons mee naar de diepste momenten van haar leven, van het verlies van haar onschuld tot de diagnoses en worstelingen die haar pad bepaalden. Ze vertelt openhartig over haar ervaringen met de gezondheidszorg, de impact van bezuinigingen op jongeren, en haar eigen zelfmoordpogingen toen ze nog een tiener was. Het verhaal is rauw, maar ook krachtig, omdat Anastasia laat zien dat zelfs in de meest uitzichtloze momenten, er hoop kan zijn. Een hoop die ze uiteindelijk vond door het volgen van traumabehandelingen, waarbij ze de steun vond van anderen, en niet te vergeten haar hondje Sammie, die een belangrijke rol speelde in haar herstel. Anastasia deelt haar boodschap voor jongeren: "Laat je niet ontmoedigen als de behandelingen nu niet aanslaan. Soms is het een kwestie van blijven proberen, en een pauze kan uiteindelijk een doorbraak betekenen." Haar woorden zijn een inspiratie voor iedereen die zich verloren voelt in het proces van mentale gezondheidszorg. Ze heeft ook een belangrijke boodschap voor hulpverleners: "Stap er open in, maar ga er ook open uit. Het is begrijpelijk dat jullie uitgeput raken, maar zorg ervoor dat je zelf herstelt als dat nodig is, zodat je anderen kunt blijven helpen." Anastasia benadrukt dat het belangrijk is om zowel eigenwijs als volhardend te zijn in je eigen herstel. Het is die eigenwijsheid en koppigheid die haar uiteindelijk verder hebben gebracht. Anastasia spreekt verder over de schaarste aan traumabehandelaars in Nederland, en de moeilijkheden die daarmee gepaard gaan. Ze heeft ervaren hoe het is om op een plek te zijn waar de zorg niet altijd toereikend is, maar ze heeft ook gezien dat herstel mogelijk is, zelfs wanneer je er alleen voor staat. Met trots vertelt ze over hoe ze haar herstel zelf heeft geleid. Van crisisopnames in de jaren '90 tot haar eigen zoektocht naar herstel, waarin ze zelfregie-cursussen volgde en ervaringsdeskundige trainster werd. Anastasia is geen patiënt meer, ze doet het allemaal zelfstandig, samen met Sammie. Haar verhaal is een getuigenis van veerkracht: het is mogelijk om te herstellen, zelfs wanneer je tegen alle verwachtingen in staat. Dit is het verhaal van Anastasia en haar boodschap: je kunt sterker zijn dan je denkt, just me and mine dog Sammie — trots en vol vechtlust. wil je zelf jouw verhaal in de podcast komen vertellen neem dan contact op met info@natrauma.nl of wil je graag iets vertellen wat een uitzending met je doet of wil je even contact met mij mail dan naar info@natrauma.nl