De Dag

OPROEP: Vragen voor correspondent Devi Boerema

In onze serie 'Van onze correspondent' is deze week Devi Boerema aan de beurt. Sinds begin 2025 is ze correspondent Zuid-Azië voor de NOS. Haar standplaats is de Indiase hoofdstad New Dehli, maar het gebied waarover ze bericht bestrijkt onder meer Pakistan, India en Bangladesh. Heb je een vraag voor Devi? Stuur 'm dan voor donderdag 4 juni naar dedag@nos.nl. En wie krijg je dit weekend antwoord op je vraag.

Als je al 8 jaar niet weg kan uit een tbs-kliniek

Andries kwam in 2015 in tbs-kliniek de Rooyse Wissel in Limburg. Drie jaar later zat zijn behandeling erop, hij mocht verder. Maar kan sindsdien niet verder. Er is geen nieuwe plek voor hem, omdat zorginstellingen hem keer op keer afwijzen. En dus zit hij inmiddels al acht jaar lang in een tbs-kliniek terwijl dat niet meer nodig is. Het verhaal van Andries is niet uniek, alleen al in de Rooyse Wissel zitten nog 20 anderen in hetzelfde schuitje. Daardoor kunnen nieuwe tbs-behandelingen niet starten. De wachtlijst is gegroeid van 45 mensen in 2020 naar 261 mensen nu. Verslaggever Nicole le Fever bezocht de kliniek en sprak met Andries. Ze vertelt in deze podcast over de problemen in de tbs-keten. Reageren? Mail naar dedag@nos.nl [dedag@nos.nl] Presentatie & montage: Marco Geijtenbeek Redactie: Rosanne Sies

Van onze correspondent... Meike Wijers (Australië, Nieuw Zeeland en Pacifische eilanden)

Van onze Correspondent is een serie van de makers van podcast De Dag. Iedere zondag maken we kennis met een van de correspondenten van de NOS, het land waar ze wonen, en de verhalen die wat hen betreft meer aandacht verdienen. Vandaag: Meike Wijers, correspondent Australië, Nieuw Zeeland en Pacifische eilanden. Meike had nooit gedacht aan de andere kant van de wereld te belanden. Ze wilde altijd graag de grens over, andere culturen en landen ontdekken. Maar tijdens een reis door Latijns-Amerika had ze gedacht daarnaartoe te verkassen. Maar door haar toenmalige Australische vriend belandde ze eerst in Londen en vervolgens down under. Direct toen ze voet zette op Australische bodem was ze verkocht door de rauwe natuur, de mooie vogels en de mensen. Het land fascineert Meike, omdat het vol tegenstrijdigheden zit. Het is een land opgebouwd uit migranten, maar de laatste jaren is ook hier het anti-migratiegeluid gegroeid. En er is altijd de omgang met de oorspronkelijke bewoners, de aboriginals, die ongemakkelijk voelt. En dan zijn er nog de duizenden eilanden die in haar gebied vallen met eigen culturen en gebruiken die zo interessant zijn. Toen Meike vertrok zeiden mensen tegen haar: bereid je maar voor, je zal het niet heel druk hebben. Maar daar merkte Wijers de afgelopen jaren niks van. Ze ligt naar eigen zeggen te weinig op het strand, waar ze zo graag komt. De combinatie van dat strand en de multiculturele stad Sydney maakt dat Meike voorlopig niet aan vertrekken denkt. “Ook al was het nooit een droom van me, is dat het wel geworden. Het blijft gewoon een hele interessante plek om te werken en een hele fijne plek om te wonen.” Cultuurtips: De film The Castle Videoclip van David Bowie - Let’s dance Volgende week: een gesprek met Rolien Creton, correspondent in Kopenhagen. Heb je een vraag aan haar, stuur die dan naar dedag@nos.nl [dedag@nos.nl] Presentatie en montage: Marco Geijtenbeek Redactie: Lars Hulshof

Nieuwsuurverhaal: spelen om door te leven, Oekraïense veteranen op het podium

Zonder been, met een verbrand gezicht, of blind. Oekraïense veteranen die de gruwelen van de oorlog tegen Rusland meemaakten, staan met hun verwondingen op de planken in het theater. Ze vertellen hun verhalen in een bekend stuk dat speciaal voor hen bewerkt is. En op die manier verwerken ze de verschrikkingen die ze meemaakten aan het front. Verslaggever van Nieuwsuur Gert-Jan Dennekamp reisde opnieuw naar Oekraïne en zag de veteranen op de planken weer levenslust vinden door de warme groep gelijkgestemden. Maar dit veteranentheater laat ook iets anders zien: naarmate de oorlog langer en langer duurt, blijven meer en meer mensen met trauma’s in Oekraïne zitten. Reageren? Mail naar dedag@nos.nl [dedag@nos.nl] Presentatie & montage: Marco Geijtenbeek Redactie: Judith van de Hulsbeek

Een concert door de oren en ogen van een ander

Concerten worden steeds vaker voorzien van audiodescriptie en muziektolks voor mensen die niet goed kunnen zien of horen. Hoe is het om op die manier een optreden te ervaren? Bohdi Sripal is 18 jaar en ze heeft nog maar tien procent zicht. Deze maand ging ze naar een concert van Harry Styles, met Lisa Arnold 'op haar oortjes'. Lisa verzorgde de zogeheten audiodescriptie, een soort ondertiteling van wat er op en rond het podium gebeurt.  Sandra Boertien is 32 en werd ongeveer tien jaar geleden opeens slechthorend. Als groot muziekliefhebber dacht ze dat concerten bezoeken er voor haar niet meer in zou zitten. Totdat ze ontdekte dat er muziektolken bestaan. 'Er ging een wereld voor me open'.  Gebarentolk Mirjam Stolk is muziektolk en werd bij een breed publiek bekend door haar vertolking van Europapa van Joost Klein voor het Songfestival. Ze werkt vaak samen met Sandra en helpt haar ook tijdens dit gesprek in de podcast. Maar hebben ze eigenlijk wel dezelfde muzieksmaak? Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Elisabeth Steinz Redactie: Max Smedes