Het onuitputtelijke succes van ziekenhuisseries

Het onuitputtelijke succes van ziekenhuisseries

Ziekenhuisserie The Pitt zorgt de afgelopen tijd voor kijkcijferrecords en een reeks aan prijzen. Het ziekenhuisgenre staat weer volop in de belangstelling. Want ook de Amerikaanse zender CBS komt weer met een ziekenhuisserie, opnieuw een spin-off van Grey's Anatomy. Van spectaculaire reddingsacties, bloederige ingrepen tot liefdesdrama's tussen chirurgen en arts-assistenten: ziekenhuisseries zijn al tientallen jaren een succesformule op televisie. Waarom blijven mensen daar massaal naar kijken? In deze podcast verklaart tv-recensent Alex Mazereeuw het succes van series als The Pitt, ER, Grey's Anatomy, Scrubs en Dag & Nacht. "Er is een constante stroom nieuwe patiënten, verhaallijnen, je hebt heel veel drama om mee te werken", zegt hij. Daarbij heeft het, volgens Mazereeuw, "iets comfortabels heeft om te kijken naar mensen die weten wat ze doen." Mazereeuw dat de series van nu gedurfder en een stuk grafischer zijn dan vroeger. "Vroeger was het allemaal iets keuriger, mocht er niet te veel bloed te zien zijn bijvoorbeeld. Nieuwe series verschijnen op streamingdiensten, daar zijn er minder regels". En hoe realistisch zijn dit soort series eigenlijk? Wat herkennen artsen uit hun eigen werk? Volgens spoedeisende hulp arts Yara Basta komen nieuwere series behoorlijk in de buurt van de realiteit. "Je hebt een Grey's Anatomy en dat is allesbehalve realistisch, maar wel een heerlijke soap. En je hebt The Pitt en dat is heel realistisch. Dat is een feest van herkenning", aldus Basta. Wel ziet ze dat er soms patiënten binnen komen die door de series verkeerde verwachtingen hebben. "Er komt niet voor elke snee een plastisch chirurg naar de Eerste Hulp om te hechten." Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Bart Tuinman Redactie: Rosanne Sies Eindredactie: Judith van de Hulsbeek

De patronen bij extreme kindermishandeling

Opnieuw komt een extreem gewelddadige zaak van kindermishandeling naar buiten. In Stadskanaal worden twee moeders verdacht van het langdurig mishandelen, opsluiten en vernederen van hun kinderen. Volgens klinisch psycholoog Leony Coppens gaat het om een vorm van kindermishandeling waar in Nederland te weinig kennis over is. In de Verenigde Staten wordt gesproken van child torture, kindermarteling. "Het is belangrijk dat we onderscheid maken tussen deze vorm van kindermishandeling en andere vormen", aldus Coppens. Het gaat over systematisch en doelbewust geweld tegen kinderen, "waar vaak een sadistisch aspect aan zit". Evelien maakte het als kind mee. Ze werd opgesloten, moest uren in de kou naakt op het dak staan en kreeg soms dagenlang geen eten. "Iedereen zat lekker te eten aan tafel. Dan mocht ik niet mee eten en moest ik toekijken". In de podcast vertellen Leony Coppens en ervaringsdeskundige Evelien waarom zij meer aandacht vragen voor deze vorm van mishandeling. Welke patronen zien zij terug in kindermishandelingszaken zoals in Stadskanaal? Waarom blijft deze vorm van geweld vaak lang onzichtbaar? En wat doet dit geweld met een kind? Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Bart Tuinman Redactie: Rosanne Sies Eindredactie: Judith van de Hulsbeek

OPROEP: voor onze correspondent... Arjen van der Horst (Verenigd Koninkrijk))

In onze serie Van onze correspondent is het Verenigd Koninkrijk aan de beurt. Koning Charles, de kwakkelende premier Starmer, scones, de droge humor en de altijd beleefde Britten. Correspondent Arjen van der Horst duidt het voor de NOS vanuit Noord-Ierland, waar hij woont met zijn gezin. Eerder werkte hij ook als correspondent in de VS. Heb je vragen aan hem, stuur die dan vandaag nog naar dedag@nos.nl en wie weet hoor je het antwoord binnenkort in Van onze correspondent.

Als je middenin een ebola-brandhaard zit

Sinds ebola in de jaren zeventig voor het eerst opdook zijn er al bijna twintig grote uitbraken geweest. Altijd in Afrikaanse landen. Momenteel zijn er grote zorgen over een uitbraak in Congo met een variant waar nog geen vaccin voor is. Anna Simon is internist en werkte sinds 2014 bij verschillende ebola-uitbraken in Congo en Sierra Leone. Zaterdag gaat ze opnieuw naar Congo. In de podcast vertelt ze over de horror van ebola die zij recht in de ogen heeft gekeken, maar ook over de lichtpuntjes en de inmiddels verbeterde methodes om de ziekte in te dammen.  Bram Vermeulen is journalist bij de VPRO en voormalig Afrika-correspondent van de NOS. Hij deed in 2019 verslag van een grote ebola-uitbraak in Congo en de 'colletieve staat van paranoia' waar inwoners toen in verkeerden. Er was veel wantrouwen, met name naar Westerse artsen en de WHO.  Zelf kwam hij bij het passeren van de grens overigens ook onmiddellijk in 'een staat van ebola' terecht.  Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Elisabeth Steinz Redactie: Marco Geijtenbeek en Max Smedes N.B. In de podcast is een deel te horen van een reportage die de BBC in 2014 maakte. De gehele reportage vind je hier [https://www.youtube.com/watch?v=2Qk1czZbVCo].

Hoe gevaarlijk is wadlopen?

Een groep van ruim dertig wadlopers kwam dit weekend vast te zitten voor de kust van Ameland. Er werden reddingsboten en een helikopter van de kustwacht ingezet om ze terug aan wal te krijgen. Willard Molenaar, schipper bij KNRM Ameland, werd opgepiept en kwam direct in actie. Hij kent het gebied goed en vertelt wat de gevaren zijn. Met name slibvorming kan het wadlopen moeilijk maken. De afgelopen jaren is er met name in het eerste stuk van de route veel slib bijgekomen, vertelt waddengids Peter Laagland van Avontuurlijk Wadlopen. En daardoor zijn de tochten ook zwaarder geworden. Niet iedereen is daar voor geschikt en voor gidsen is volgens hem vaak het grootste risico de afweging of deelnemers wel fit genoeg zijn. Die afweging wordt deels op de dijk gemaakt op basis van hoe iemand gekleed is of op basis van leeftijd en postuur. 'Maar je kunt het niet altijd goed inschatten.' Reageren? Mail dedag@nos.nl Presentatie en montage: Elisabeth Steinz Redactie: Max Smedes en Marco Geijtenbeek