Imagen de portada del programa Θέατρο με Αγγελή Γεωργία, ραδιοφωνικά θεατρικά έργα

Θέατρο με Αγγελή Γεωργία, ραδιοφωνικά θεατρικά έργα

Podcast de Γεωργια Αγγελή

inglés

Cultura y ocio

Empieza 7 días de prueba

$99 / mes después de la prueba.Cancela cuando quieras.

  • 20 horas de audiolibros al mes
  • Podcasts solo en Podimo
  • Podcast gratuitos
Prueba gratis

Acerca de Θέατρο με Αγγελή Γεωργία, ραδιοφωνικά θεατρικά έργα

Ηχητικά θεατρικά έργα

Todos los episodios

500 episodios

episode 🏆 Ηρακλής Πουαρώ, Οι Μεγάλες Υποθέσεις του Δαιμόνιου Ντετέκτιβ, Εγκλήματα, Μυστικά και Ανατροπές μέχρι την Τελευταία Στιγμή 🕵️‍♂️ artwork

🏆 Ηρακλής Πουαρώ, Οι Μεγάλες Υποθέσεις του Δαιμόνιου Ντετέκτιβ, Εγκλήματα, Μυστικά και Ανατροπές μέχρι την Τελευταία Στιγμή 🕵️‍♂️

00:00 Πρόλογος 01:30 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Η Σύλληψη του Κέρβερου 31:34 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Ο Λέων της Νεμέας 56:10 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Ο Αγριόχοιρος του Ερύμανθου 1:25:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Τα Βόδια του Γηρυόνη 1:55:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Η Ζώνη της Ιππολύτης 2:23:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Η Λερναία Ύδρα 2:51:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες 3:17:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Ο Ταύρος της Κρήτης 3:49:00 Οι Άθλοι του Ηρακλή Πουαρό – Οι Στάβλοι του Αυγείου 4:23:00 Επίλογος Στους Άθλους του Ηρακλή Πουαρώ, η Αγκάθα Κρίστι χαρίζει στον διάσημο Βέλγο ντετέκτιβ ένα από τα πιο ευρηματικά παιχνίδια της λογοτεχνικής της πορείας. Λίγο πριν αποσυρθεί, ο Πουαρώ αποφασίζει να αναλάβει υποθέσεις που θυμίζουν συμβολικά τους μυθικούς άθλους του Ηρακλή. Μόνο που εδώ τα τέρατα δεν έχουν νύχια και δόντια. Κρύβονται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Στον Λέοντα της Νεμέας, μια φαινομενικά ασήμαντη απαγωγή ενός μικρού σκύλου ανοίγει την πόρτα σε έναν κόσμο εκβιασμού και απληστίας, αποδεικνύοντας πως το πιο μικρό γεγονός μπορεί να κρύβει μεγάλα πάθη. Στον Αγριόχοιρο του Ερύμανθου, ο Πουαρώ βρίσκεται απομονωμένος σε ένα ορεινό ξενοδοχείο και έρχεται αντιμέτωπος με έναν επικίνδυνο εγκληματία, όπου η ανθρώπινη αγριότητα παίρνει τη μορφή του μυθικού θηρίου. Στα Βόδια του Γηρυόνη, μια θρησκευτική ομάδα και ο χαρισματικός αρχηγός της αποκαλύπτουν πόσο εύκολα η ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια της χειραγώγησης. Στη Ζώνη της Ιππολύτης, η εξαφάνιση μιας μαθήτριας και ένας κλεμμένος πίνακας οδηγούν τον Πουαρώ πίσω από τη λάμψη της τέχνης, εκεί όπου κρύβονται συμφέροντα και σκοτεινά μυστικά. Στη Λερναία Ύδρα, το πραγματικό τέρας είναι η φήμη. Ένας θάνατος, ψίθυροι και υποψίες δείχνουν πως η κοινωνική καταδίκη μπορεί να πληγώσει όσο και ένα έγκλημα. Στις Στυμφαλίδες Όρνιθες, η απειλή κρύβεται πίσω από ανθρώπινα πρόσωπα. Ο φόβος, η εξαπάτηση και η εκμετάλλευση γίνονται τα αρπακτικά που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Στον Ταύρο της Κρήτης, η Κρίστι αγγίζει τον φόβο της κληρονομικότητας και της τρέλας. Ο Πουαρώ πρέπει να ξεχωρίσει την αλήθεια από τον τρόμο που φυλακίζει έναν άνθρωπο. Στους Στάβλους του Αυγείου, η διαφθορά της εξουσίας γίνεται ο πραγματικός βούρκος που πρέπει να καθαριστεί. Η πολιτική εικόνα συγκρούεται με την ηθική αλήθεια. Τέλος, στη Σύλληψη του Κέρβερου, ο Πουαρώ κατεβαίνει στη δική του σύγχρονη κόλαση, έναν κόσμο εγκλήματος και παρασκηνίου, αναζητώντας όχι μόνο τον ένοχο αλλά και τα όρια της ίδιας της δικαιοσύνης. Οι άθλοι αυτοί δεν είναι απλώς αστυνομικά αινίγματα. Είναι μια διαδρομή στα πάθη του ανθρώπου: φόβος, απληστία, εξουσία, ψέμα και ανάγκη για λύτρωση. Γιατί ο Πουαρώ δεν πολεμά τέρατα. Φωτίζει τις σκιές που οι άνθρωποι κουβαλούν μέσα τους. 🌊 ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ Ακούγοντας τους «Άθλους του Ηρακλή Πουαρώ», αντιλαμβανόμαστε πως η Αγκάθα Κρίστι δεν δημιούργησε απλώς μια συλλογή αστυνομικών γρίφων. Δημιούργησε έναν χάρτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Κάθε μυθικό τέρας επιστρέφει με διαφορετική μορφή. Ο λέοντας γίνεται απληστία. Η Ύδρα γίνεται η φήμη που πολλαπλασιάζεται. Τα αρπακτικά πουλιά γίνονται άνθρωποι που ζουν από τον φόβο των άλλων. Ο Κέρβερος δεν φυλά πια τον Άδη, αλλά τις σκοτεινές πόρτες μιας κοινωνίας γεμάτης αντιφάσεις. Η μεγάλη δύναμη του Πουαρώ δεν είναι ότι βρίσκει τον ένοχο. Είναι ότι καταλαβαίνει τον άνθρωπο πίσω από την πράξη. Γιατί το έγκλημα δεν γεννιέται ξαφνικά. Πριν γίνει πράξη, υπήρξε σκέψη. Πριν γίνει σκέψη, υπήρξε αδυναμία. Και ίσως ο μεγαλύτερος άθλος, τότε και σήμερα, να μην είναι να νικήσουμε τα τέρατα γύρω μας, αλλά να αναγνωρίσουμε όσα μεγαλώνουν σιωπηλά μέσα μας. 📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα! https://www.youtube.com/@angeligeorgia808 [https://www.youtube.com/@angeligeorgia808] Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο 👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support [https://angeligeorgiastoryteller.gr/support] Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι 👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67 [https://metabook.gr/angel67] 🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖

Ayer - 4 h 24 min
episode ⚖️ Δύο δίκες της ψυχής απέναντι στο βλέμμα και την αόρατη καταδίκη του ανθρώπου μας Σαρτρ και Κάφκα artwork

⚖️ Δύο δίκες της ψυχής απέναντι στο βλέμμα και την αόρατη καταδίκη του ανθρώπου μας Σαρτρ και Κάφκα

00:00:00 Πρόλογος 00:01:30 «Κεκλεισμένων των Θυρών» του Ζαν Πωλ Σαρτρ 00:57:05 «Η Δίκη» του Φραντς Κάφκα 02:42:00 Επίλογος Δύο από τα σημαντικότερα έργα του 20ού αιώνα, το «Κεκλεισμένων των Θυρών» του Ζαν Πωλ Σαρτρ και «Η Δίκη» του Φραντς Κάφκα, συναντιούνται σε έναν κοινό υπαρξιακό τόπο: την αγωνία του ανθρώπου που βρίσκεται κατηγορούμενος. Όχι απαραίτητα μπροστά σε ένα πραγματικό δικαστήριο, αλλά μπροστά στην κοινωνία, στους άλλους και τελικά στον ίδιο του τον εαυτό. Ο Σαρτρ γράφει το «Κεκλεισμένων των Θυρών» το 1944, δημιουργώντας μια από τις πιο δυνατές θεατρικές αλληγορίες του υπαρξισμού. Η κόλασή του δεν έχει φωτιά, τέρατα ή σωματικά βασανιστήρια. Είναι ένα απλό δωμάτιο, όπου τρεις νεκροί άνθρωποι αναγκάζονται να συνυπάρξουν αιώνια. Ο Γκαράν, η Ινές και η Εστέλ περιμένουν τον βασανιστή τους, μέχρι να ανακαλύψουν τη φρικτή αλήθεια: ο ένας είναι η τιμωρία του άλλου. Ο Γκαράν είναι ένας άντρας που θέλει να πιστέψει πως υπήρξε γενναίος, ενώ μέσα του φοβάται την αλήθεια της δειλίας του. Δεν τον βασανίζει τόσο αυτό που έκανε, όσο η εικόνα που θα έχουν οι άλλοι για εκείνον. Η ανάγκη του να δικαιωθεί γίνεται η ίδια του η φυλακή. Η Ινές είναι η πιο σκληρή και ίσως η πιο ειλικρινής παρουσία του έργου. Δεν κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Αναγνωρίζει τη σκοτεινή πλευρά της και κοιτάζει κατάματα αυτό που οι άλλοι αρνούνται. Γίνεται όμως αμείλικτη, γιατί χρησιμοποιεί την αλήθεια σαν όπλο. Η Εστέλ, αντίθετα, ζει μέσα στην άρνηση. Χρειάζεται την επιβεβαίωση των άλλων για να αισθανθεί ότι υπάρχει. Χωρίς θαυμασμό, χωρίς βλέμμα, χάνει την ταυτότητά της. Ο Σαρτρ μέσα από αυτή δείχνει τον άνθρωπο που έχει χτίσει ολόκληρη την ύπαρξή του πάνω στην εικόνα και όχι στην ουσία. Η περίφημη φράση του έργου «η κόλαση είναι οι άλλοι» δεν σημαίνει πως οι άνθρωποι γύρω μας είναι καταδικαστικά εχθροί μας. Σημαίνει πως όταν παραδίδουμε την αξία μας αποκλειστικά στην κρίση τους, τότε γινόμαστε αιχμάλωτοι του βλέμματός τους. Αν ο Σαρτρ κλείνει τον άνθρωπο σε ένα δωμάτιο με τους άλλους, ο Κάφκα στη «Δίκη» τον αφήνει μόνο μέσα σε έναν ολόκληρο κόσμο που έχει μετατραπεί σε φυλακή. Ο Γιόζεφ Κ., ένας απλός τραπεζικός υπάλληλος, ξυπνά ένα πρωί και πληροφορείται ότι κατηγορείται. Δεν μαθαίνει ποτέ για ποιο έγκλημα. Δεν φυλακίζεται, όμως από εκείνη τη στιγμή δεν είναι πια ελεύθερος. Η αόρατη κατηγορία εισβάλλει στη ζωή του και σταδιακά την καταλαμβάνει. Περιπλανιέται σε γραφεία, διαδρόμους και σκοτεινές αίθουσες αναζητώντας απαντήσεις από δικηγόρους, υπαλλήλους και ανθρώπους που μοιάζουν να γνωρίζουν κάτι περισσότερο από εκείνον. Κανείς όμως δεν του αποκαλύπτει την αλήθεια. Το δικαστήριο του Κάφκα δεν έχει πρόσωπο. Είναι ένας μηχανισμός που υπάρχει παντού και πουθενά. Η τραγωδία του Γιόζεφ Κ. δεν είναι μόνο ότι κατηγορείται άδικα. Είναι ότι σιγά σιγά αρχίζει να αποδέχεται τον ρόλο του κατηγορούμενου. Η εξουσία πετυχαίνει την πιο μεγάλη της νίκη όταν ο άνθρωπος εσωτερικεύει την ενοχή που του επιβάλλεται. Γραμμένη το 1914, σε μια Ευρώπη γεμάτη γραφειοκρατικούς μηχανισμούς και απρόσωπες δομές εξουσίας, «Η Δίκη» προφητεύει τον άνθρωπο του σύγχρονου κόσμου: έναν άνθρωπο που συχνά αισθάνεται ότι αξιολογείται, παρακολουθείται και κρίνεται χωρίς να γνωρίζει από ποιον. Τα δύο έργα συναντιούνται σε ένα βαθύ φιλοσοφικό ερώτημα: ποιος τελικά μας καταδικάζει; Στον Σαρτρ είναι το βλέμμα των άλλων όταν το αφήνουμε να καθορίσει την ύπαρξή μας. Στον Κάφκα είναι ένας αόρατος μηχανισμός που μας πείθει πως πρέπει διαρκώς να απολογούμαστε. Ο Γκαράν ζητά μια αθώωση που δεν μπορεί να πάρει. Η Εστέλ ζητά μια επιβεβαίωση που δεν μπορεί να τη σώσει. Ο Γιόζεφ Κ. ζητά μια εξήγηση που δεν θα έρθει ποτέ. Και οι δύο δημιουργοί, με διαφορετικό τρόπο, καταλήγουν στην ίδια μεγάλη προειδοποίηση: η μεγαλύτερη φυλακή του ανθρώπου δεν έχει πάντα πόρτες και κλειδιά. Χτίζεται τη στιγμή που χάνει την ελευθερία της συνείδησής του. Ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει την κρίση των άλλων και την αδικία του κόσμου. Εκείνο που δεν πρέπει ποτέ να κάνει είναι να παραδώσει ο ίδιος την απόφαση για το ποιος είναι. Στοχασμός Η πιο δύσκολη δίκη της ζωής δεν είναι πάντα εκείνη που γίνεται μπροστά σε δικαστές. Είναι εκείνη όπου ο άνθρωπος καλείται να σταθεί απέναντι στον εαυτό του και να αποφασίσει αν θα ζήσει ως ένοχος μιας κατηγορίας που του επέβαλαν ή ως ελεύθερη ύπαρξη που γνωρίζει την αλήθεια της. «Κεκλεισμένων των Θυρών» του Ζαν Πωλ Σαρτρ 🚪 Μετάφραση - ραδιοσκηνοθεσία: Γρηγόρης Γρηγορίου Ακούγονται οι ηθοποιοί: Χρήστος Δοξαράς, Χρήστος Τσάγκας, Άννυ Πασπάτη, Αγνή Βλάχου «Η Δίκη» του Φραντς Κάφκα Ακούγονται οι ηθοποιοί: Μάκης Ρευματάς, Βασίλης Ανδρονίδης, Ντίνα Γιαννακού, Αλίκη Γκούμα, Μαρία Ζαφειράκη, Θόδωρος Ζιζίκος, Νάσος Κεδράκας, Λάμπρος Κοτσίρης, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Γιώργος Πέτρου, Χρήστος Νάτσιος, Καίτη Μητροπούλου, Παύλος Λιάρος, Ζέτα Κονδύλη, Νάντια Χωραφά, Δημήτρης Μαλαβέτας, Ορέστης Ραυτόπουλος, Φραντζέσκα Αλεξάνδρου, Στέλλα Γερμενή, Γιώργος Μπέλλος, Βαγγέλης Τραϊφόρος, Γιώργος Μετσόλης, Σταύρος Ξενίδης, Σπύρος Ολύμπιος, Βίκτωρ Παγουλάτος, Κώστας Ρήγας, Λουκιανός Ροζάν, Καίτη Τριανταφύλλου 📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα! https://www.youtube.com/@angeligeorgia808 [https://www.youtube.com/@angeligeorgia808] Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο 👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support [https://angeligeorgiastoryteller.gr/support] Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι 👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67 [https://metabook.gr/angel67] 🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖

18 de jun de 2026 - 2 h 45 min
episode 🗣️ Άνθρωποι και ποντίκια Τζον Στάινμπεκ: Όταν το όνειρο συντρίβεται σ’ έναν κόσμο χωρίς έλεος 👁️ artwork

🗣️ Άνθρωποι και ποντίκια Τζον Στάινμπεκ: Όταν το όνειρο συντρίβεται σ’ έναν κόσμο χωρίς έλεος 👁️

Το «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ δεν είναι απλώς η ιστορία δύο περιπλανώμενων εργατών στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Είναι μια μικρή ανθρώπινη τραγωδία, όπου μέσα από την απλότητα της αφήγησης αποκαλύπτεται ένα από τα πιο σκληρά ερωτήματα της ύπαρξης: τι συμβαίνει στους ανθρώπους που γεννιούνται ευάλωτοι μέσα σε έναν κόσμο φτιαγμένο για τους δυνατούς; Στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του 1930, μετά το οικονομικό κραχ του 1929, χιλιάδες εργάτες γης μετακινούνται από τόπο σε τόπο αναζητώντας ένα μεροκάματο. Ανάμεσά τους βρίσκονται ο Τζορτζ Μίλτον και ο Λένι Σμολ, δύο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί, αλλά δεμένοι με μια σπάνια φιλία. Ο Τζορτζ είναι μικρόσωμος, πρακτικός, έξυπνος και έχει μάθει να επιβιώνει. Ο Λένι είναι σωματικά πανίσχυρος, αλλά με την ψυχή και την αντίληψη ενός παιδιού. Δεν κατανοεί τον κίνδυνο, δεν αντιλαμβάνεται τη δύναμή του και η ανάγκη του να αγγίζει ό,τι του φαίνεται απαλό και όμορφο γίνεται η τραγική του αδυναμία. Οι δυο τους κουβαλούν ένα όνειρο που επαναλαμβάνεται σαν προσευχή: μια μικρή φάρμα, λίγη γη, ζώα, ελευθερία. Έναν τόπο όπου κανείς δεν θα τους διώχνει, κανείς δεν θα τους διατάζει, κανείς δεν θα τους θεωρεί αναλώσιμους. Όμως ο Στάινμπεκ γνωρίζει πως στην πραγματικότητα που περιγράφει, τα όνειρα των φτωχών είναι συχνά πιο εύθραυστα από τους ίδιους. Η σχέση του Τζορτζ και του Λένι είναι η καρδιά του έργου. Ο Τζορτζ δεν είναι άγιος. Κουράζεται, θυμώνει, πολλές φορές σκέφτεται πόσο ευκολότερη θα ήταν η ζωή του χωρίς το βάρος της ευθύνης. Κι όμως μένει. Γιατί ο Λένι είναι το κομμάτι εκείνο της ύπαρξής του που τον κρατά άνθρωπο. Χωρίς εκείνον θα ήταν ένας ακόμα μοναχικός εργάτης που δουλεύει, πληρώνεται, ξοδεύει τα χρήματα και συνεχίζει χωρίς σκοπό. Ο Λένι από την άλλη είναι από τις πιο τραγικές μορφές της λογοτεχνίας. Δεν καταστρέφεται επειδή είναι κακός, αλλά ακριβώς επειδή είναι αθώος. Η τεράστια δύναμή του βρίσκεται φυλακισμένη μέσα σε μια παιδική συνείδηση. Αγαπά τόσο πολύ τα απαλά και ευαίσθητα πράγματα που τελικά τα σκοτώνει. Τα ποντίκια, το κουτάβι και στο τέλος η γυναίκα του Κέρλυ γίνονται σταδιακά τα σημάδια μιας καταστροφής που πλησιάζει αναπόφευκτα. Γύρω τους ο Στάινμπεκ δημιουργεί έναν ολόκληρο κόσμο μοναξιάς. Ο Κάντι, ο ηλικιωμένος εργάτης που χάνει τον γέρικο σκύλο του, βλέπει στο ζώο τη δική του μελλοντική μοίρα: όταν πάψει να είναι χρήσιμος, θα πεταχτεί κι αυτός στην άκρη. Ο Κρουκς, ο μαύρος σταβλίτης, ζει απομονωμένος λόγω του ρατσισμού μιας κοινωνίας που του στερεί ακόμα και την ανθρώπινη επαφή. Η γυναίκα του Κέρλυ, χωρίς καν προσωπικό όνομα μέσα στο έργο, δεν είναι μόνο ένας πειρασμός όπως αρχικά φαίνεται. Είναι μια χαμένη γυναίκα, εγκλωβισμένη σε έναν γάμο χωρίς αγάπη, που κάποτε ονειρεύτηκε μια άλλη ζωή. Η μοναξιά στο έργο δεν είναι απλώς συναίσθημα. Είναι κοινωνική καταδίκη. Οι άνθρωποι του Στάινμπεκ διψούν να μιλήσουν, να αγαπηθούν, να ανήκουν κάπου. Κι όμως η ίδια τους η δυστυχία συχνά τους οδηγεί να πληγώνουν κάποιον πιο αδύναμο. Έτσι γεννιέται ο σκληρός κοινωνικός δαρβινισμός του έργου: ένας κόσμος όπου όποιος δεν παράγει, όποιος γερνά, όποιος διαφέρει, κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Η θανάτωση του σκύλου του Κάντι είναι η πιο πικρή προοικονομία. Η κοινωνία αποφασίζει πως ένα πλάσμα χωρίς χρησιμότητα δεν έχει πλέον θέση. Λίγο αργότερα η ίδια λογική θα στραφεί προς τον Λένι. Ο Τζορτζ, γνωρίζοντας τι τον περιμένει στα χέρια ενός εξαγριωμένου όχλου, παίρνει την πιο οδυνηρή απόφαση: να σκοτώσει ο ίδιος τον φίλο του, χαρίζοντάς του μια τελευταία στιγμή γαλήνης μέσα στο όνειρό τους. Εκεί βρίσκεται και η μεγάλη τραγωδία του έργου. Ο πυροβολισμός δεν σκοτώνει μόνο τον Λένι. Σκοτώνει τη φάρμα που δεν υπήρξε ποτέ, την ελπίδα πως δύο αδύναμοι άνθρωποι μπορούν να νικήσουν έναν ανελέητο κόσμο. Ο τίτλος, εμπνευσμένος από τον Ρόμπερτ Μπερνς και τον στίχο για τα σχέδια των ποντικιών και των ανθρώπων που συχνά καταστρέφονται, συνοψίζει όλη τη φιλοσοφία του έργου. Ο άνθρωπος σχεδιάζει, ελπίζει, ονειρεύεται. Όμως υπάρχουν δυνάμεις κοινωνικές, οικονομικές και υπαρξιακές που μπορούν να γκρεμίσουν σε μια στιγμή όσα έχτιζε μια ζωή. Ο Στάινμπεκ δεν γράφει για ήρωες και κακούς. Γράφει για πληγωμένους ανθρώπους. Και ίσως γι’ αυτό το «Άνθρωποι και Ποντίκια» παραμένει διαχρονικό: γιατί πίσω από τη σκληρότητα του κόσμου του κρύβεται μια βαθιά τρυφερή αλήθεια. Αυτό που σώζει τον άνθρωπο, έστω και προσωρινά, δεν είναι η δύναμη ούτε η επιτυχία. Είναι η στιγμή που μπορεί να πει: δεν είμαι μόνος. Μετάφραση: Αλίκη Αλεξανδράκη Σκηνοθεσία: Γιώργος Θεοδοσιάδης Ακούγονται οι ηθοποιοί: Γιάννης Κατράνης (George Milton), Πάνος Πανόπουλος (Lennie Small), Γιώργος Μοσχίδης (Candy), Σοφοκλής Πέππας (The Boss, αφεντικό), Κώστας Κοντογιάννης (Curley), Μίρκα Παπακωνσταντίνου (γυναίκα του Curley), Χρήστος Ζορμπάς (Slim), Παναγιώτης Ζαγανιάρης (Carlson), Αποστόλης Φρυδάς (Whit), Ντίνος Δουλγεράκης (Crooks) 📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα! https://www.youtube.com/@angeligeorgia808 [https://www.youtube.com/@angeligeorgia808] Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο 👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support [https://angeligeorgiastoryteller.gr/support] Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι 👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67 [https://metabook.gr/angel67] 🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖

17 de jun de 2026 - 1 h 47 min
episode 👑 Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές του Ρόμπερτ Μπολτ: Όταν η συνείδηση στέκεται όρθια απέναντι στον θρόνο 🎭 artwork

👑 Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές του Ρόμπερτ Μπολτ: Όταν η συνείδηση στέκεται όρθια απέναντι στον θρόνο 🎭

Το 1960 ο Ρόμπερτ Μπολτ γράφει ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά δράματα του 20ού αιώνα, επιστρέφοντας στην ταραγμένη Αγγλία του 16ου αιώνα και στην εποχή της μεγάλης θρησκευτικής ρήξης που άλλαξε την πορεία της Ευρώπης. Ο Ερρίκος Η΄, στην προσπάθειά του να ακυρώσει τον γάμο του με την Αικατερίνη της Αραγονίας και να παντρευτεί την Άννα Μπολέιν, οδηγείται σε σύγκρουση με τη Ρώμη και ιδρύει την Αγγλικανική Εκκλησία, τοποθετώντας τον εαυτό του ως ανώτατη θρησκευτική αρχή της χώρας. Μέσα σε αυτή τη θύελλα πολιτικής σκοπιμότητας και θρησκευτικής ανατροπής, ο Μπολτ δεν γράφει απλώς ένα έργο για ένα ιστορικό γεγονός· γράφει μια βαθιά μελέτη πάνω στο αιώνιο ερώτημα: πόσο αξίζει η ψυχή ενός ανθρώπου; Στο κέντρο του έργου βρίσκεται ο Σερ Τόμας Μορ, λόγιος, νομικός, ανθρωπιστής και άνθρωπος βαθιάς πίστης. Όταν ο βασιλιάς απαιτεί από τους υπηκόους του να αποδεχθούν τη νέα τάξη πραγμάτων και να ορκιστούν υπακοή στο Διάταγμα Διαδοχής, ο Μορ βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής του. Δεν επιλέγει την επανάσταση ούτε την ανοιχτή σύγκρουση. Επιλέγει κάτι πολύ δυσκολότερο: τη σιωπή. Μια σιωπή που δεν είναι φόβος αλλά αντίσταση. Ως νομικός γνωρίζει πως ο νόμος προστατεύει ακόμη και εκείνον που αρνείται να μιλήσει. Όμως η εξουσία δεν θέλει μόνο υπακοή στις πράξεις· απαιτεί την παράδοση της ίδιας της σκέψης. Η τραγωδία του Μορ βρίσκεται ακριβώς εκεί. Δεν πεθαίνει επειδή πολέμησε έναν βασιλιά. Πεθαίνει επειδή αρνήθηκε να προδώσει τον εαυτό του. Για εκείνον η συνείδηση δεν είναι μια άποψη που αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά ο πυρήνας της ύπαρξης. Αν υπογράψει κάτι που δεν πιστεύει, μπορεί να διατηρήσει τη ζωή του, όμως θα έχει χάσει εκείνο που κάνει τη ζωή άξια να βιωθεί. Ο Τόμας Μορ του Μπολτ δεν παρουσιάζεται ως άγαλμα αγιότητας. Είναι άνθρωπος με χιούμορ, τρυφερότητα, αδυναμίες και φόβους. Αγαπά την οικογένειά του, θέλει να ζήσει και γνωρίζει το τίμημα της επιλογής του. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγαλείο του χαρακτήρα: δεν βαδίζει προς τον θάνατο επειδή τον αναζητά, αλλά επειδή δεν βρίσκει έντιμο τρόπο να τον αποφύγει. Απέναντί του στέκεται ο Τόμας Κρόμγουελ, η ψυχρή μορφή της πολιτικής αποτελεσματικότητας. Για εκείνον η ηθική είναι εμπόδιο μπροστά στη λειτουργία της εξουσίας. Δεν ενδιαφέρεται για το σωστό ή το λάθος, αλλά για την επιτυχία της αποστολής του. Είναι ο άνθρωπος ενός κόσμου όπου ο σκοπός δικαιολογεί τα μέσα και όπου η αλήθεια μπορεί να κατασκευαστεί αν εξυπηρετεί την πολιτική ανάγκη. Ο Ερρίκος Η΄ παρουσιάζεται ακόμη πιο σύνθετος. Δεν είναι απλώς ένας τύραννος. Είναι ένας άνθρωπος που θέλει να πιστεύει πως έχει δίκιο. Δεν του αρκεί να υπακούσει ο Μορ· θέλει την έγκρισή του. Η ανάγκη αυτή αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: ακόμη και η απόλυτη εξουσία φοβάται έναν μόνο άνθρωπο που δεν μπορεί να εξαγοράσει. Αντίθετη πορεία ακολουθεί ο Ρίτσαρντ Ριτς. Είναι ίσως η πιο τραγικά ανθρώπινη μορφή του έργου, γιατί αντιπροσωπεύει την καθημερινή πτώση. Δεν γεννιέται τέρας. Είναι ένας νέος που θέλει αναγνώριση, θέση και κοινωνική άνοδο. Βήμα βήμα όμως παραχωρεί μικρά κομμάτια της συνείδησής του, μέχρι τη στιγμή που η ψευδομαρτυρία του οδηγεί τον Μορ στον θάνατο. Ο Μπολτ δείχνει πως η προδοσία σπάνια αρχίζει με μια μεγάλη πράξη κακού· συχνά ξεκινά με έναν μικρό συμβιβασμό. Ιδιαίτερη θέση έχει ο Κοινός Άνθρωπος, ο οποίος αλλάζει συνεχώς πρόσωπα: υπηρέτης, βαρκάρης, δεσμοφύλακας, δήμιος. Είναι η φωνή της πλειοψηφίας που θέλει απλώς να επιβιώσει. Δεν είναι κακός, αλλά προσαρμόζεται πάντα. Μέσα από αυτόν ο συγγραφέας θέτει ένα σκληρό ερώτημα: πόσοι άνθρωποι είναι πραγματικά έτοιμοι να χάσουν κάτι για όσα πιστεύουν; Το μεγάλο θέμα του έργου είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην εξωτερική δύναμη και την εσωτερική ελευθερία. Ο Μορ χάνει αξιώματα, περιουσία και τελικά τη ζωή του, αλλά παραμένει κύριος του εαυτού του. Οι αντίπαλοί του κερδίζουν τον κόσμο και χάνουν την ψυχή τους. Γι’ αυτό ο τίτλος «Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές» ξεπερνά την ιστορία του 16ου αιώνα. Δεν μιλά μόνο για τον Τόμας Μορ. Μιλά για κάθε εποχή όπου ένας άνθρωπος καλείται να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει το πλήθος ή τη φωνή μέσα του. Ο Μπολτ υπενθυμίζει πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται πάντα σε εκείνον που κρατά το στέμμα, αλλά πολλές φορές σε εκείνον που στέκεται μόνος απέναντί του και λέει σιωπηλά: μέχρι εδώ. Σκηνοθεσία: Κωστής Τσώνος Ακούγονται οι ηθοποιοί: Κώστας Σιμενός, Νικήτας Τσακίρογλου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Τάκης Χρυσικάκος, Αλέξης Σταυράκης, Μελίνα Παπανέστορα, Νικηφόρος Νανέρης, Μίμης Χρυσομάλλης, Ντίνος Λύρας, Άννα Μπράτσου, Δάνης Κατρανίδης 📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα! https://www.youtube.com/@angeligeorgia808 [https://www.youtube.com/@angeligeorgia808] Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο 👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support [https://angeligeorgiastoryteller.gr/support] Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι 👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67 [https://metabook.gr/angel67] 🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖

17 de jun de 2026 - 1 h 44 min
Muy buenos Podcasts , entretenido y con historias educativas y divertidas depende de lo que cada uno busque. Yo lo suelo usar en el trabajo ya que estoy muchas horas y necesito cancelar el ruido de al rededor , Auriculares y a disfrutar ..!!
Muy buenos Podcasts , entretenido y con historias educativas y divertidas depende de lo que cada uno busque. Yo lo suelo usar en el trabajo ya que estoy muchas horas y necesito cancelar el ruido de al rededor , Auriculares y a disfrutar ..!!
Fantástica aplicación. Yo solo uso los podcast. Por un precio módico los tienes variados y cada vez más.
Me encanta la app, concentra los mejores podcast y bueno ya era ora de pagarles a todos estos creadores de contenido

Elige tu suscripción

Más populares

Premium

20 horas de audiolibros

  • Podcasts solo en Podimo

  • Disfruta los shows de Podimo sin anuncios

  • Cancela cuando quieras

Empieza 7 días de prueba
Después $99 / mes

Prueba gratis

Sólo en Podimo

Audiolibros populares

Preguntas frecuentes

Más preguntas y respuestas
Prueba gratis

Empieza 7 días de prueba. $99 / mes después de la prueba. Cancela cuando quieras.