
spansk
Videnskab & teknologi
Begrænset tilbud
Derefter 99 kr. / månedOpsig når som helst.
Læs mere Al otro lado del micrófono
Un podcast diario dedicado a impulsar el podcasting con noticias, eventos, herramientas, consejos y experiencias personales relacionadas con este medio.
Franco 4:58, el podcast que explica cómo se contó la muerte de Franco en la radio | #LunesPodcastero
1289. Franco 4:58 es uno de esos podcast que no tenía en mi radar porque, siendo sincero, no suelo ser consumidor habitual de podcast de historia, pero en cuanto empecé a escucharlo me di cuenta de que aquí había algo más. No solo historia, sino también una reflexión muy interesante sobre cómo se contaban las noticias, cómo funcionaban los medios y qué papel jugó la radio en uno de los momentos más delicados de la historia reciente de España. En este episodio quiero recomendar un podcast que, salvando mucho las distancias, tiene algo de metapodcasting, porque habla de comunicación, de medios y de cómo se transmitió un hecho histórico a través de las ondas. Franco 4:58 es una producción de RNE Audio que reconstruye cómo Radio Nacional de España contó la muerte de Franco el 20 de noviembre de 1975, aunque no se queda únicamente en ese instante concreto, sino que amplía el foco para explicar el contexto informativo, político y social de aquella época. La serie consta de cinco episodios, de alrededor de media hora cada uno, y en conjunto suma unas dos horas y media que se pasan volando. Yo los escuché del tirón durante una sesión de entrenamiento el día de Reyes, entre un trayecto en tren, el calentamiento, la carrera y el enfriamiento. Fue en esos primeros minutos, auriculares puestos y rodeado de ruido ambiente, cuando noté que algunas partes se escuchaban con dificultad. Lejos de ser un error de producción actual, el propio podcast explica muy bien por qué esas grabaciones suenan así y por qué conservarlas, incluso con sus limitaciones técnicas, es parte fundamental de su valor histórico. El primer episodio, “Las cintas guardadas”, pone el foco precisamente en eso: cómo se grababan y conservaban los audios en los años setenta, qué se guardaba, qué se borraba y por qué estas cintas sobrevivieron al paso del tiempo. Me pareció especialmente interesante ese nivel de detalle técnico, porque ayuda a entender que la historia sonora también tiene sus propias limitaciones y decisiones detrás. En el segundo capítulo se nos sitúa en la España de 1975, una España con censura, con control informativo, con una ley de prensa muy concreta y con unos medios absolutamente supervisados. No solo había menos canales para informar, sino que los periodistas trabajaban con herramientas muy limitadas para verificar y transmitir noticias. Ese contexto es clave para entender todo lo que vendrá después. El tercer episodio es, en mi caso, el detonante emocional. Ahí se cuenta cómo Europa Press dio la primicia mundial de la muerte de Franco con un teletipo histórico: “Franco ha muerto, Franco ha muerto, Franco ha muerto”. Un hecho que le valió el Premio Nacional de Periodismo en 1975 y que situó a la agencia en el foco internacional. Para mí, que he trabajado durante quince años en Europa Press, escuchar este relato tiene un significado especial y añade una capa personal a la experiencia. El cuarto capítulo gira en torno a una pregunta clave: ¿quién fue el informador secreto? Mientras RNE retrasaba el anuncio oficial, el mundo ya sabía que Franco había muerto. El podcast investiga cómo se gestionó esa información y quién permitió que la noticia saliera antes que el comunicado oficial. La serie se cierra con un quinto episodio diferente al resto, una charla con público junto al escritor Jesús Ruiz Mantilla, que reflexiona sobre lo que significó Franco para quienes eran niños en 1975 y cómo la sociedad española aprendió a convivir en democracia tras aquel punto de inflexión. Cinco episodios, una historia contada desde el sonido y una demostración de cómo el archivo sonoro también es memoria colectiva. Escucha Franco 4:58 en tu plataforma o aplicación de podcast favorita entrando en: https://pod.link/1850445124 [https://pod.link/1850445124] _____________ Consigue tu entrada para el directo de 'Buenas Noches Madresfera' el 7 de febrero en las Podnights Madrid a través de Eventbrite https://www.eventbrite.es/e/entradas-buenas-noches-madresfera-en-podnights-madrid-1980074871242?aff=oddtdtcreator [https://www.eventbrite.es/e/entradas-buenas-noches-madresfera-en-podnights-madrid-1980074871242?aff=oddtdtcreator] _____________ ¡Gracias por pasarte 'Al otro lado del micrófono' un día más para seguir aprendiendo sobre podcasting! Si quieres descubrir cómo puedes unirte a la comunidad o a los diferentes canales donde está presente este podcast, te invito a visitar https://alotroladodelmicrofono.com/unete [https://alotroladodelmicrofono.com/unete] Además, puedes apoyar el proyecto mediante un pequeño impulso mensual, desde un granito de café mensual hasta un brunch digital. Descubre las diferentes opciones entrando en: https://alotroladodelmicrofono.com/cafe [https://alotroladodelmicrofono.com/cafe]. También puedes apoyar el proyecto a través de tus compras en Amazon mediante mi enlace de afiliados https://alotroladodelmicrofono.com/amazon [https://alotroladodelmicrofono.com/amazon] La voz que puedes escuchar en la intro del podcast es de Juan Navarro Torelló (PoniendoVoces) y el diseño visual es de Antonio Poveda. La dirección, grabación y locución corre a cargo de Jorge Marín. La sintonía que puedes escuchar en cada capítulo ha sido creada por Jason Show y se titula: 2 Above Zero. 'Al otro lado del micrófono' es una creación de EOVE Productora.
Opinión: ¿Ha dejado de tener sentido llamar podcast a un podcast?
1288. Llamar podcast a un podcast empieza a ser, paradójicamente, uno de los grandes problemas del propio formato, y de ahí nace la reflexión que comparto en este episodio. Llevo tiempo dándole vueltas a esta sensación de desgaste, de dilución del término, y el artículo publicado en The Verge por Andru Marino ha sido la chispa definitiva para ponerlo todo en orden y pensarlo en voz alta. No se puede negar que el podcast está más presente que nunca. Desde aquella explosión inicial alrededor de 2014, con Serial como referencia clara, hasta el empujón definitivo que supuso la pandemia de 2020, el formato ha crecido en consumo, en producción y en visibilidad. Cada vez hay más gente escuchando podcast, más personas creando contenido y más plataformas intentando subirse a la ola. Y, precisamente por eso, empiezo a preguntarme si no hemos llegado al punto en el que llamar podcast a algo ya no lo hace especial, sino todo lo contrario. La reflexión de Andru parte de algo muy concreto: su recap anual de YouTube. Al revisar su pestaña de “podcast”, se encuentra con recetas de cocina, fragmentos de informativos, cortes de radio, pseudoprogramas de televisión y contenidos que poco o nada tienen que ver con lo que históricamente hemos entendido como podcast. Ese batiburrillo le lleva a plantearse si no ha llegado el momento de jubilar la palabra, no porque el formato esté muerto, sino porque se ha convertido en una etiqueta comodín. Y aquí conecto directamente con algo que me resulta muy familiar. A lo largo de los años hemos visto desaparecer o quedar relegados términos como webserie, videoblog, internauta, sala de chat o incluso aquello de “navegar por internet”. Muchas de esas palabras siguen existiendo, pero ya no definen nada relevante para las nuevas generaciones. Las usamos quienes las vivimos en su momento, pero han dejado de ser aspiracionales, modernas o atractivas. En el artículo también se menciona una observación muy interesante de Ashley Carman durante The Podcast Show de Londres. En una feria dedicada al podcasting, varios ponentes evitaban conscientemente la palabra podcast y hablaban directamente de shows. No era casualidad. El término empieza a sonar demasiado de nicho, demasiado concreto, y eso, de cara a anunciantes y marcas, no resulta tan seductor como algo más amplio, más difuso y más vendible. Este cambio no es nuevo. Ya lo hemos visto con los influencers, ahora rebautizados como creadores de contenido. Hacen prácticamente lo mismo, pero el cambio de nombre permite ampliar el marco, abrir nuevas puertas comerciales y estirar el concepto hasta donde haga falta. Con el podcast empieza a pasar algo parecido. Llamarlo show permite incluir vídeo, directos, teatros llenos, estudios con neones y cualquier cosa que tenga un micro delante. Incluso hay casos extremos, como The Adam Friedland Show, donde se corrige a los invitados si utilizan la palabra podcast. Ahora es un talk show. Y punto. El término podcast, para muchos, empieza a resultar limitante, antiguo o poco sexy desde el punto de vista del marketing. Pero todo esto tiene una lectura positiva si se mira desde el audio. Para quienes siguen creando pensando en el oyente, en la compañía, en el criterio y en el nicho, este desplazamiento del foco puede ser una liberación. Las grandes plataformas seguirán usando el audio como segunda vida de sus contenidos, pero ya no inundarán las plataformas de podcast con productos efímeros diseñados para otro consumo. Quizá no estemos asistiendo a la muerte del podcast, sino a su regreso a casa. A dejar de ser la palabra de moda para volver a significar algo concreto para quien le da al play buscando una voz honesta al otro lado. Puede que el término se desgaste, que ahora todo se llame show, pero mientras exista esa escucha íntima y personal, el podcast —aunque ya no lo llamemos así— seguirá vivo. Y, quién sabe, puede que dejar de estar de moda sea justo lo que necesitaba. Puedes leer el artículo de Andru Marino en The Verge en el siguiente enlace: It’s finally time to retire the word ‘podcast’ https://www.theverge.com/entertainment/842457/podcast-show-name-change [https://www.theverge.com/entertainment/842457/podcast-show-name-change] _____________ ¡Gracias por pasarte 'Al otro lado del micrófono' un día más para seguir aprendiendo sobre podcasting! Si quieres descubrir cómo puedes unirte a la comunidad o a los diferentes canales donde está presente este podcast, te invito a visitar https://alotroladodelmicrofono.com/unete [https://alotroladodelmicrofono.com/unete] Además, puedes apoyar el proyecto mediante un pequeño impulso mensual, desde un granito de café mensual hasta un brunch digital. Descubre las diferentes opciones entrando en: https://alotroladodelmicrofono.com/cafe [https://alotroladodelmicrofono.com/cafe]. También puedes apoyar el proyecto a través de tus compras en Amazon mediante mi enlace de afiliados https://alotroladodelmicrofono.com/amazon [https://alotroladodelmicrofono.com/amazon] La voz que puedes escuchar en la intro del podcast es de Juan Navarro Torelló (PoniendoVoces) y el diseño visual es de Antonio Poveda. La dirección, grabación y locución corre a cargo de Jorge Marín. La sintonía que puedes escuchar en cada capítulo ha sido creada por Jason Show y se titula: 2 Above Zero. 'Al otro lado del micrófono' es una creación de EOVE Productora.
Podcast en directo en Netflix: cuando el formato deja de ser podcast
1287. Los próximos podcast en directo en Netflix me sirven de punto de partida para reflexionar sobre una deriva que llevo tiempo observando y que, sinceramente, cada vez me chirría más. Durante estas vacaciones de Navidad he estado compartiendo noticias relacionadas con el podcasting por Telegram y redes sociales, y la que traigo hoy merece una parada larga y calmada. No tanto por lo que anuncia, sino por lo que implica. La noticia llega desde The Hollywood Reporter y habla del estreno en Netflix del podcast de Bill Simmons, que comenzará a emitirse en enero con episodios dominicales en lo que la plataforma presenta como emisiones en vivo. El planteamiento es sencillo: el episodio se estrena en Netflix, después queda disponible en vídeo tanto allí como en Spotify, y el audio se distribuye más tarde en las plataformas de podcast habituales. Sobre el papel no hay mucho misterio, pero cuando empiezas a rascar aparecen varias preguntas incómodas. La primera tiene que ver con el concepto de “directo”. Personalmente dudo mucho que estemos hablando de un directo real. No es un evento deportivo ni una retransmisión que no pueda editarse. Todo apunta a un contenido grabado, montado y programado para que se estrene a una hora concreta. Y esto ya nos lleva a una cuestión de fondo: ¿qué tiene esto de podcast más allá del último paso del proceso? Con el tiempo hemos ido aceptando muchas cosas. Hemos aceptado que los podcast tengan vídeo. Hemos aceptado que sean exclusivos de una plataforma concreta. Hemos aceptado que haya podcast de pago y que para acceder a ellos haya que pasar por caja. Incluso hemos aceptado, en algunos casos, que se emitan en directo. Pero cuando juntas todas esas capas —vídeo, exclusividad, suscripción y estreno programado— lo que queda se parece mucho más a un programa de televisión bajo demanda que a un podcast. Y aquí es donde aparece mi principal conflicto con este tipo de anuncios. No puedo disfrutar del contenido mientras hago otras cosas, porque el vídeo exige atención. No puedo escucharlo donde quiera, porque está encerrado en una plataforma concreta. No puedo acceder si no pago una suscripción. Y ahora, además, tampoco puedo decidir cuándo escucharlo porque se estrena a una hora determinada. Sí, luego se publica en formato podcast, pero después de haber pasado por todo ese circuito previo. ¿De verdad tengo que dar las gracias por eso? No estoy cuestionando la libertad de nadie para publicar como quiera ni donde quiera. Tampoco critico la monetización, ni la venta de derechos, ni la emisión en vídeo. Todo eso me parece legítimo. El problema aparece cuando seguimos llamando podcast a algo que ha perdido casi todas las características que hacen que el podcast sea podcast. Cuando el formato, el lugar de emisión y las condiciones de consumo pesan más que el audio y la libertad del oyente, quizá habría que empezar a llamar a las cosas por su nombre. Para mí tendría mucho más sentido hablar de un show de Netflix o de Spotify Studios que, una vez exprimido en todos sus formatos, se redifunde en podcast. Eso lo entendería perfectamente. Pero insistir en llamarlo podcast desde el principio es lo que me genera ruido, porque acabamos diluyendo el concepto hasta que sirve para cualquier cosa. Cierro el episodio leyendo un comentario que resume muy bien el debate: la necesidad de monetizar frente a la esencia del formato. Y mi respuesta es clara. No tengo ningún problema con que un podcast genere ingresos. El problema lo veo cuando algo nace como podcast y acaba convertido en otra cosa que prioriza la emisión, la plataforma y el modelo de negocio, y solo al final, si queda tiempo, se acuerda del podcast. Este episodio no pretende sentar cátedra, pero sí dejar clara mi postura: si se emite como un programa de televisión, se cobra como una plataforma de streaming y se consume como un vídeo, quizá no estemos hablando de un podcast, por mucho que al final acabe colgado en formato audio. Puedes leer la noticia completa a través del siguiente enlace: ‘The Bill Simmons’ Podcast to Stream Live on Netflix in January https://www.hollywoodreporter.com/business/digital/bill-simmons-podcast-netflix-live-streaming-debut-january-1236458579/ [https://www.hollywoodreporter.com/business/digital/bill-simmons-podcast-netflix-live-streaming-debut-january-1236458579/] _____________ ¡Gracias por pasarte 'Al otro lado del micrófono' un día más para seguir aprendiendo sobre podcasting! Si quieres descubrir cómo puedes unirte a la comunidad o a los diferentes canales donde está presente este podcast, te invito a visitar https://alotroladodelmicrofono.com/unete [https://alotroladodelmicrofono.com/unete] Además, puedes apoyar el proyecto mediante un pequeño impulso mensual, desde un granito de café mensual hasta un brunch digital. Descubre las diferentes opciones entrando en: https://alotroladodelmicrofono.com/cafe [https://alotroladodelmicrofono.com/cafe]. También puedes apoyar el proyecto a través de tus compras en Amazon mediante mi enlace de afiliados https://alotroladodelmicrofono.com/amazon [https://alotroladodelmicrofono.com/amazon] La voz que puedes escuchar en la intro del podcast es de Juan Navarro Torelló (PoniendoVoces) y el diseño visual es de Antonio Poveda. La dirección, grabación y locución corre a cargo de Jorge Marín. La sintonía que puedes escuchar en cada capítulo ha sido creada por Jason Show y se titula: 2 Above Zero. 'Al otro lado del micrófono' es una creación de EOVE Productora.
Propósitos de podcasting 2026: organización, IA y nuevos proyectos
1286. Los propósitos de podcasting 2026 son el hilo conductor con el que arranco el año y también la excusa perfecta para sentarme, con el calendario recién estrenado, a poner orden, marcar prioridades y compartir contigo hacia dónde quiero llevar este proyecto y mi forma de entender el podcasting durante los próximos meses. El 7 de enero siempre tiene algo especial para mí: se acabaron las fiestas, vuelve la rutina y, aunque suene raro, llega la calma. Y desde esa tranquilidad es desde donde mejor pienso, planifico y trabajo. Reconozco que soy más de invierno que de navidades, así que este arranque de año me sienta especialmente bien. Con el ruido fuera, toca abrir agenda (literalmente) y empezar a darle forma al 2026. Y no hablo de una agenda digital, hablo de papel, de bolígrafo y de bloques de tiempo bien definidos. Algo tan simple como eso se ha convertido en uno de mis grandes aliados para sostener un podcast diario, los proyectos de clientes, la productora y eventos como Podnights Madrid. De hecho, ya tengo marcadas en rojo las cinco fechas de Podnights Madrid 2026: 6 de febrero, 28 de marzo, 30 de mayo, 19 de septiembre y 27 de noviembre. Tenerlo visible cambia mucho la forma de organizarse. Otro de los propósitos que mantengo y refuerzo este año es seguir integrando la inteligencia artificial dentro de mi flujo de trabajo. El año pasado ya di ese paso y puedo decir, sin ningún tipo de duda, que me ha ayudado muchísimo. No para delegar mi trabajo ni para perder el control creativo, sino para ser más eficiente. Transcripciones, descripciones, titulares, hashtags, mensajes para redes… todo eso ya forma parte de un sistema organizado en Notion que me permite ahorrar tiempo y dedicarlo a lo que realmente importa. Para 2026 el objetivo es claro: seguir afinando ese sistema y, además, enfrentarme a una tarea pendiente que tengo ahí delante desde hace tiempo, rehacer y ordenar más de 1.000 episodios anteriores. También me paro a hablar de la sostenibilidad del proyecto. Ko-fi sigue siendo una pieza importantísima dentro de este ecosistema. El año pasado alcancé el objetivo que me había marcado, incluso lo superé, y aunque ahora mismo la cifra fluctúa, sigo muy cerca de ese número redondo que me permite respirar un poco más tranquilo: 60€ mensuales en cafeína digital. Mi propósito aquí es sencillo: seguir creando contenido útil, honesto y cercano para que quien quiera apoyar el proyecto lo haga porque realmente le aporta algo. Y si hay un propósito que me ilusiona especialmente para este 2026 es el lanzamiento de un nuevo podcast. Un proyecto centrado en la diabetes que llevo meses madurando, que ya tiene identidad visual, contactos iniciados y una idea clara de hacia dónde quiero llevarlo. No será un podcast más. Quiero que tenga una mirada amplia, internacional, por eso aprovecho este episodio para pedir ayuda: quiero hablar con personas diabéticas que vivan fuera de España y que puedan contar cómo se vive la enfermedad en otros países. Sé que esta comunidad siempre responde y confío en que este empujón público me ayude a convertir la idea en realidad. Cierro el episodio recordando algo que nunca dejo de repetir porque forma parte de mi día a día: sigo trabajando como productor y asesor. Si tienes un podcast y necesitas ayuda en grabación, edición, producción o incluso para arrancar un proyecto desde cero, aquí estoy. Todo lo que hago, todo lo que cuento y todo lo que comparto nace de la experiencia real, del ensayo y error, y de más de decenas de podcast, multitud de eventos de podcast y miles episodios publicados. Puedes ponerte en contacto a través del formulario que encontrarás en https://eove.es/contacto [https://eove.es/contacto] Este episodio no es solo una lista de propósitos. Es una declaración de intenciones. Un punto de partida para seguir creciendo, aprendiendo y compartiendo podcasting, un día más, al otro lado del micrófono. _____________ ¡Gracias por pasarte 'Al otro lado del micrófono' un día más para seguir aprendiendo sobre podcasting! Si quieres descubrir cómo puedes unirte a la comunidad o a los diferentes canales donde está presente este podcast, te invito a visitar https://alotroladodelmicrofono.com/unete [https://alotroladodelmicrofono.com/unete] Además, puedes apoyar el proyecto mediante un pequeño impulso mensual, desde un granito de café mensual hasta un brunch digital. Descubre las diferentes opciones entrando en: https://alotroladodelmicrofono.com/cafe [https://alotroladodelmicrofono.com/cafe]. También puedes apoyar el proyecto a través de tus compras en Amazon mediante mi enlace de afiliados https://alotroladodelmicrofono.com/amazon [https://alotroladodelmicrofono.com/amazon] La voz que puedes escuchar en la intro del podcast es de Juan Navarro Torelló (PoniendoVoces) y el diseño visual es de Antonio Poveda. La dirección, grabación y locución corre a cargo de Jorge Marín. La sintonía que puedes escuchar en cada capítulo ha sido creada por Jason Show y se titula: 2 Above Zero. 'Al otro lado del micrófono' es una creación de EOVE Productora.
Feedback diciembre: escuchar a la audiencia también es podcasting
1285. El feedback es una de esas palabras que resumen muy bien lo que hay detrás de este episodio y, sobre todo, lo que hay detrás de Al otro lado del micrófono. En este capítulo me siento, literalmente, a escuchar. A escuchar lo que habéis dicho, lo que habéis escrito y lo que habéis comentado a lo largo del último mes en plataformas como Spotify, iVoox o YouTube. Y lo hago desde un lugar muy concreto: el agradecimiento y la convicción de que sin ese feedback este proyecto no tendría el mismo sentido. Empiezo el episodio en un contexto muy especial, con las vacaciones navideñas ya en marcha y con una calma distinta, de esas que te permiten mirar atrás sin prisas. Y antes incluso de entrar en los comentarios, hago algo que considero obligatorio: agradecer a las 31 personas que han apoyado la campaña de crowdfunding de Podnights Madrid 2026. Cuatro años consecutivos alcanzando el objetivo mínimo no es algo que dé por hecho. Al contrario. Cada campaña me genera más dudas, más vértigo y más respeto. Y sois quienes estáis al otro lado del micrófono quienes me demostráis que merece la pena seguir insistiendo. Este episodio no va de métricas ni de cifras. Va de personas. De comentarios concretos, con nombres y apellidos, que han generado reflexión, debate y, en algunos casos, incluso autocrítica. Repaso, por ejemplo, las reacciones al episodio sobre el desprecio al oyente en el podcasting, donde se pone sobre la mesa algo que yo tengo muy claro desde hace años: el oyente es lo primero. El sonido, el respeto, la claridad y evitar las bromas internas que dejan fuera a quien escucha no son detalles menores, son la base del medio. También recojo comentarios relacionados con el uso de la inteligencia artificial aplicada a la edición y a la organización de contenidos. Me interesa especialmente cómo cada creador está encontrando su propio equilibrio entre automatizar procesos y mantener el control creativo. Aquí no hay recetas mágicas, pero sí aprendizajes compartidos que enriquecen mucho más el episodio que cualquier discurso unidireccional. Otro bloque importante del feedback llega a raíz del episodio dedicado a “Audio Con_sentido” y la clasificación por edades en los podcasts. Las reacciones muestran perfectamente lo complejo que es regular un medio tan flexible como el audio. No todo el mundo está de acuerdo, y precisamente por eso me parece tan interesante abrir estos melones y escuchar opiniones que no siempre coinciden con la mía. A lo largo del episodio voy respondiendo, matizando y ampliando ideas, pero sin perder de vista algo fundamental: este espacio no es un monólogo. Es una conversación diferida. Yo hablo hoy, alguien comenta mañana y esa conversación continúa semanas después. Y eso, en un podcast diario, tiene un valor enorme. Cierro el capítulo volviendo al agradecimiento, no solo por el apoyo económico o por estar en Telegram, sino por algo mucho más difícil de conseguir: la implicación real. Personas que escuchan, comentan, discrepan, apoyan campañas, se suscriben y, en definitiva, hacen posible que yo pueda vivir de hacer podcast. No lo doy por hecho ni un solo día. Cada vez que me coloco a un lado o al otro del micrófono, todo ese feedback está muy presente. _____________ ¡Gracias por pasarte 'Al otro lado del micrófono' un día más para seguir aprendiendo sobre podcasting! Si quieres descubrir cómo puedes unirte a la comunidad o a los diferentes canales donde está presente este podcast, te invito a visitar https://alotroladodelmicrofono.com/unete [https://alotroladodelmicrofono.com/unete] Además, puedes apoyar el proyecto mediante un pequeño impulso mensual, desde un granito de café mensual hasta un brunch digital. Descubre las diferentes opciones entrando en: https://alotroladodelmicrofono.com/cafe [https://alotroladodelmicrofono.com/cafe]. También puedes apoyar el proyecto a través de tus compras en Amazon mediante mi enlace de afiliados https://alotroladodelmicrofono.com/amazon [https://alotroladodelmicrofono.com/amazon] La voz que puedes escuchar en la intro del podcast es de Juan Navarro Torelló (PoniendoVoces) y el diseño visual es de Antonio Poveda. La dirección, grabación y locución corre a cargo de Jorge Marín. La sintonía que puedes escuchar en cada capítulo ha sido creada por Jason Show y se titula: 2 Above Zero. 'Al otro lado del micrófono' es una creación de EOVE Productora.
Vælg dit abonnement
Begrænset tilbud
Premium
20 timers lydbøger
Podcasts kun på Podimo
Gratis podcasts
Opsig når som helst
2 måneder kun 19 kr.
Derefter 99 kr. / måned
Premium Plus
100 timers lydbøger
Podcasts kun på Podimo
Gratis podcasts
Opsig når som helst
Prøv gratis i 7 dage
Derefter 129 kr. / måned
2 måneder kun 19 kr. Derefter 99 kr. / måned. Opsig når som helst.