Alweer een Podcast

Aflevering 188: John de Mol

Deze week bewijst het leven weer dat je prima een hotel in New York kunt regelen, maar niet per se kunt betalen — zeker niet als je creditcard spontaan wordt “beveiligd” nadat een bepaald boekingsplatform zogenaamd níet gehackt is. Banken doen daarna precies genoeg om te laten zien dat ze bestaan, maar niet genoeg om je echt te helpen. Verder filosoferen we vrolijk over AI dat alles kan — inclusief ons vervangen — en de ongemakkelijke theorie dat mensen ondertussen eerder dommer dan slimmer worden. Verklaringen genoeg, nuance wat minder. Ook nog: waarom sommige mensen zoveel macht uitstralen dat complete kamers stilvallen, hoe dat meestal nergens op slaat, en waarom je daar tóch een beetje nerveus van wordt. En natuurlijk eindigen we waar het hoort: bij een nieuwe, iets te dure, iets te oude maar onweerstaanbare aankoop op vier benen. Want sommige fouten blijf je gewoon herhalen. Kortom: technologie die slimmer wordt, mensen die dat niet zijn, en keuzes die je beter niet kunt verdedigen. Goede dag.

Aflevering 187: Maanstonden

Deze week beginnen we keurig bij een quiz over socialisten die de werkdag terugbrachten van 16 naar 8 uur — en eindigen we bij het besef dat kinderarbeid nog steeds springlevend is, zolang onze sneakers maar goedkoop blijven. Verder duiken we in Henk z’n jeugd, waar complete vrachtwagens vol boeken thuis werden “gewassen” voor een paar cent per stuk, en waar werken nog gewoon werken heette. Daarna ontspoort het zoals gebruikelijk richting sciencefiction, tijdreizen en de geruststellende gedachte dat een tijdpolitie je gewoon doodschiet vóór je iets doms doet. Natuurlijk ontbreekt ook de maanlanding niet, inclusief complottheorieën, horloges en marketingtrucs waar zelfs de NASA niet boven staat. En alsof dat nog niet genoeg is: een pijnlijk eerlijk college over hoe je een schildpad dus níét moet verzorgen — met als conclusie dat de meeste mensen hun huisdier langzaam vermoorden, maar dat gelukkig niet weten. Kortom: van kinderarbeid tot kosmos en van boeken wassen tot schildpaddenleed. Goede dag.

Aflevering 186: Karpatenkoppen

Twee mannen, een krakende microfoon en weer iets te veel mening. We beginnen in New York tussen glazen wolkenkrabbers en eindigen op de markt in Maastricht, waar mensen in april boos worden omdat hun vijgenboom nog geen vijgen heeft. Dat niveau. Verder gaat het over doorgeslagen taalgebruik, oorlog die geen oorlog meer mag heten, en hoe je tegenwoordig gratis wordt uitgescholden als je iets zinnigs zegt over vaccinaties. Ondertussen gedraagt de medemens zich overal alsof hij overal recht op heeft — van de supermarkt tot het verkeer. Kortom: weinig hoop, veel observaties en een groeiend vermoeden dat het niet meer goed komt. Goede dag.

Aflevering 185: Struikrovers

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo zijn er weer. Dit keer begint het met horloges – veel te veel horloges, meestal uit China en zelden op tijd. Henk duikt in een kafkaëske ruzie met een Spaanse verkoper die hem voor oplichter uitmaakt, terwijl het enige wat stuk is een lullig pinnetje blijkt te zijn. Verder gaat het over reviews: wanneer ze zin hebben om er één te schrijven (zelden), wanneer ze het laten (meestal) en waarom je ze eigenlijk nooit serieus moet nemen. Behalve als het echt goed of echt beroerd is – alles daartussen is voor zeurpieten. Tussendoor wordt de stijgende prijs van zo’n beetje alles verklaard – van Chinees eten tot vrachtwagens vol hout – en waarom dat nooit meer goedkoper gaat worden, wat politici ook beloven. Ook passeren religie, spiritualiteit en ander vaag gedoe de revue. Henk gelooft nergens in, behalve in gezond verstand en een goede grap. Jelmer probeert het nog enigszins netjes te houden, maar faalt daar regelmatig in. En alsof dat nog niet genoeg is: een gemiste huwelijksnacht, een aanstaande trip naar Parijs vol nostalgie, en uiteraard weer wat onsmakelijke radioherinneringen die je eigenlijk niet wil horen – maar toch krijgt. Kortom: horloges, ergernis en levenslessen waar niemand om gevraagd heeft. Zoals gebruikelijk.

Aflevering 184: Koning Akwasi

Henk Westbroek en Jelmer Gussinklo zijn er weer. Ze beginnen onschuldig met muziek op de radio, maar eindigen al snel bij sterrenratings, manipulatieve winkelketens en een zorgsysteem waar zelfs hoogleraren geen touw meer aan vast kunnen knopen. Tussendoor verwonderen ze zich over het fenomeen reviews: een 8 is tegenwoordig een onvoldoende, klagende klanten bepalen de score en ondertussen hangt het voortbestaan van een apotheek er vanaf. Alles moet perfect, anders zwaait er wat – van de zorgverzekeraar welteverstaan. Ook de politiek krijgt weer een tik: partijen met dubieuze namen, gemiste kansen en verkiezingsuitslagen waarbij iedereen gewonnen heeft, behalve de kiezer. Of beter gezegd: de helft van Nederland die allang is afgehaakt. Verder passeren mediafratsen, gênante televisie en overschatte artiesten de revue. Van Ramses Shaffy tot hedendaagse “kenners”: smaak blijkt zeldzamer dan men denkt. Kortom: observaties, ergernis en hier en daar een verdwaalde nuance.